verdacht faillisement, nu in de wsnp.

0 reacties

Beste lezer, Ik ben Geert, ik schrijf dit namens mijn ouders. Mijn vader heeft bijna 20 jaar met hart en ziel gewerkt in de horeca bij een en hetzelfde bedrijf. De toenmalig eigenaren waren dusdanig op leeftijd en hadden geen opvolgers dat ze de zaak genoodzaakt moesten verkopen. Na een lange zoektocht kwamen ze uit bij de nieuwe eigenaren, dat was in mei 2011. De nieuwe eigenaren hebben een eigen VOF opgericht. vanaf mei 2011 tot en met september 2012 hebben de nieuwe eigenaren grootschalige maar in mijn ogen soms onnodige investeringen gedaan. De oude eigenaren hadden +/- 1 jaar voor verkoop een nieuwe oven gekocht. Volgens de nieuwe eigenaren voldeed deze niet meer aan de eisen. ook lag er buiten een schitterend terras, maar toch moest deze weer helemaal opgeknapt worden. gedurende deze periode zijn er ook diverse conflicten geweest met andere personeelsleden. Het bewust overspannen maken van personeel en rechtsgeldige contracten zonder hand omdraai nietig verklaren. Dit alles is uiteindelijk via rechtsspraak 'goed' gekomen. Dan krijgt mijn vader in juni een brief op de mat, hij wordt ontslagen vanwege economische redenen, hij zou officieel op 31 oktober 2013 uit dienst treden. Alle alarmbellen gaan rinkelen. Hoe kan het dat iemand die constant investeert nu in financiële problemen zit? Trots zoals mijn vader is op zijn werk, heeft hij gewoon willen door werken. De werkgever (nieuwe baas), zag dit niet zitten. Mijn vader had nog heel veel overuren staan. Hij zij dat hij maar lekker thuis moest blijven. Hij wou onder geen beding de uren uitbetalen. Door dit conflict werd mijn vader herhaaldelijk getreiterd door zijn werkgever, dit resulteerde vervolgens er in dat mijn vader overspannen en ziek thuis zat. De werkgever vond dit onzin en stuurde de arbo-arts op mijn vader af. De arbo-arts vond dat mijn vader niet overspannen of ziek was. hij moest het maar oplossen en gewoon gaan werken. Eenmaal buiten bij de arbo-arts stond mijn vader zo erg te trillen dat hij niet meer fatsoenlijk kon reageren en bewegen. Na een second opinion is mijn vader weldegelijk ziek verklaard, de arbo-arts die de second opinion uitvoerde kon niet geloven dat mijn vader niet in eerste instantie ziek werd verklaard. Het gesteggel over de uren is maanden doorgegaan, uiteindelijk heeft de rechtbank in Venlo ons op 13-maart 2013 in het gelijk gesteld. De werkgever is niet opkomen dagen bij de rechtbank om zijn tegenwoord te vertellen. Voordat de uitspraak van de recht bekend werd hebben de ex-werkgevers faillissement aangevraagd bij de rechtbank. De rechtbank is tot de conclusie gekomen dat er inderdaad sprake zou zijn van een faillissement. Alleen 3 dagen na het toekennen van het faillissement, word er een doorstart gemaakt dit keer onder een bv. Niets aan de hand zou je zeggen, deze bv is alleen 1 week voor het faillissement opgericht door de vader van een van de eigenaren. De bv heeft geen 'gewone' naam. maar het bestaat uit de eerste 3 letters van de voornaam van de ene werkgever en 2 letters van de voornaam van de andere werkgever. Dit vind ik zeer verdacht, naar mijn mening is de bv en het faillissement met maar een reden tot stand gekomen. Het bewust ontduiken van het betalen van ons geld. De curator wist ten tijden van het faillissement dat er een rechtszaak tegen hen liep. In die drie dagen heeft hij met crediteuren (alleen de fiscus en bedrijven, geen personen) een akkoord gesloten. Ieder ander heeft hij niet betrokken bij zijn beslissingen, ook zijn wij hier niet van op de hoogte gesteld. Na dat dit ons tenoren is gekomen, waren wij diep teleurgesteld in de rechtsgang. Elk half jaar op volgend startend in juli 2013 hebben wij contact gezocht met de curator. Vaak werden we niet te woord gestaan en als we te woord werden gestaan, was het via de advocaat. Deze stuurde ons papieren, deze leken elk half jaar exact op elkaar. Naar mijn inzien werd er geen aandacht door de curator er aan besteed. Vervolgens krijgen wij te horen via andere schuldeisers dat de ex-werkgevers een procedure zijn begonnen voor schuldsanering. In mijn verleden heb ik bij een administratie bureau stagelopen en weet ik het een het ander af van de schuldsanering. Ik snap dat de meeste mensen het niet makkelijk hebben, maar deze rijden nog steeds rond in hun dure Lexus. Nu is mijn vraag is er nog een mogelijkheid dat wij ooit ons geld nog zien. Het gaat hier niet om €200, maar om bruto €6.600 en netto €290 vermeerderd met de wettelijke verhoging. Algemeen bekend is dat in de horeca mensen werken voor hun passie en niet voor het geld. Gelukkig is mijn vader sinds kort weer begonnen aan een nieuw avontuur in de horeca. Het is niet dat wij leven van de voedselbank maar breed hebben we het ook niet, het is elke maand toch wee opletten of we het gaan redden. Graag jullie advies c.q. mening. Met vriendelijke groeten, Geert en ouders

vrijdag 7 november 2014