Dakloos

1 reactie

Ik ben een moeder van 35 met 2 kinderen,8 en 11 jaar
Ik kom van oorsprong uit de gemeente westland ,waar ik als alleenstaande moeder van 2008 tot 2013 heb gewoond.
Ik had in 2011 een nieuwe man ontmoet uit brabant,en waarop ik dus in 2013 mee besloten had een nieuw bestaan mee op te willen bouwen in zijn woning in brabant samen met de kids.
In 2015 verliep de relatie niet goed meer,lang voor geknokt met zorginstantie maar mocht niet baten.

Heb besloten terug te gaan naar het westen verleden jaar juli 2015. Ik had helemaal niets meer en kon tijdelijk inwonen bij mijn ouders, waar ik behoorlijk tegen op zat omdat de band tussen mij en mijn moeder niet goed is, maar kon geen kant op, 2 maal urgentie aangevraagd bij gemeente rotterdam en hoger beroep,beide afgewezen op geen sprake van handicap of misdrijf.

De situatie bij mijn ouders werd steeds grimmiger er heerste een hoop spanning en ruzie van beide partijen ook de kids leden hier onder, we sliepen met zijn allen op 1 ruimte,moeder en vader konden het niet meer aan, liepen onder slaapmiddelen, ikzelf aan de oxazepam en een psycholoog in december 2015. Met kerst escaleerde het zo erg tussen mij en mijn vader, dat ik op straat stond en geen kant op kon ik was ten einde raad, kon niet naar verdere familie, en daklozenopvang moet je minimaal 2 jaar woonachtig voor geweest zijn in de omgeving.

Een klasgenoot van een cursus die ik volgde in Dordrecht vanaf sept. 2015 was ook op de hoogte van alle problematiek en bood mij onderdak aan in Hendrik-Ido-Ambacht waar ik nu tot op heden zit.
Echter wil deze persoon mij niet laten in schrijven op zijn adres, omdat hij bang is voor evt. consequenties ivm zijn koophuis en gewoon uit angst.
Ik sta inmiddels al paar maanden ingeschreven bij de drechtsteden woningbouw, en klik voor wonen brabant.

Particulier mezelf al helemaal kapot gezocht, makelaars benaderd, advertenties geplaatst. Particulier is niet op te brengen voor mij omdat ze aan zulke hoge eisen voldoen met 4 maal het bruto maand inkomen en borg en ze mij allemaal afkeuren op het feit dat ik een Wajong uitkering heb(oude Wajong).
Hier ben ik al een halfjaar mee bezig en loop nog steeds tegen de teleurstelling aan.

De woningbouw verenigingen ben ik persoonlijk langs geweest om mijn verhaal te doen en urgentie aan te vragen daar werd ik op gewezen dat ik niet op huidig adres ingeschreven staat en niet minimaal woonachtig ben geweest in de regio, dus wederom een afkeuring.
Veel particuliere verhuurders gebeld makelaars gesproken mensen op straat zelfs aangesproken dit alles mocht en nog steeds niet baten

Ik ben toen naar een advocaat gestapt om advies van een hoger iemand te kunnen krijgen in de hoop wat verder te kunnen komen,deze vermeldde mij juridisch geen huis af te kunnen dwingen, ik wel evt. een melding bij de raad van kinderbescherming kon maken en de kids dus in een pleeg gezin te plaatsen zodat ik mijn praktische zaken op orde kon stellen en daarna kon kijken of ik de kids weer terug kon krijgen, ik was verbijsterd met tranen in mijn ogen en pijn in mijn hart zei ik mw .waar is u hart gebleven? Meent u dit echt? Sorry maar dit gaat mij te ver, ik ben een verdomd goede moeder die knokt voor haar kroost. Dus de advocaat viel ook al af.

Volgende stap was het juristen loket, die uiteindelijk mij alleen gegevens konden meegeven over daklozen opvang huizen maar zoals al eerder vermeld dus wel 2 jaar in de regio woonachtig geweest moet zijn dus dat viel ook af.

Ik was hopeloos voelde me niet serieus genomen,ik dacht ik laat het er niet bij zitten.

Ik benaderde de media telegraaf en het AD, telgeraaf had geen interesse en het AD wilde naar mijn verhaal luisteren op de redactie, de journalist wilde mij graag helpen maar haar baas vond mijn verhaal niet sterk genoeg voor de krant dus dat verwaterde ook totdat ik echt niets meer hoorde..

Ik ben toen gaan zoeken op internet en kwam bij een jurist die mij adviseerde een brief aan de koning te schrijven, waar ik 4 weken later bericht van kreeg dat hij persoonlijk niet kon helpen maar het doorgesluisd had naar de minister van rijksdienst en wonen die mij de volgende dag persoonlijk benaderde telefonisch. Hij zei me mijn brief in ontvangst te hebben gehad en hij niks kon beloven maar wel zijn best ging doen, die dus aantal wooncorporaties aangeschreven had en hij daar op als antwoord kreeg ik lang genoeg ingeschreven te staan en ik maar op 1 kamer woningen moest reageren, dit is inmiddels ook zo verwaterd, de minister aantal keer gebeld maar zei me, mw het is afwachten meer kan ik niet doen. Dit loopt inmiddels ook al 2 maanden en hoor bijna niets meer terwijl er weer veel hoop was, is nu weer een grote teleurstelling.

Ook heb ik de gemeente hendrik ido ambacht een brief geschreven met een brief van de directrice van de kids hun school erbij dat het sociaal niet verantwoord is dat de kids in een jaar tijd naar hun 4e school moeten en het van belang is dat wij in de omgeving kunnen blijven. De gemeente beloofd van alles, ook terug bel afspraken komen ze niet na. Als ik bel moet ik constant opnieuw mijn verhaal doen of de juiste persoon is niet aanwezig ect. Ook hier hoor ik niets meer van.

Daarbij komt ook nog eens kijken dat ik instanties aan mijn nek heb hangen vanwege mijn zoontje waar het al maanden niet goed mee gaat, last heeft van sociaal emotioneel, en woedde uitbarstingen heeft vanuit school is sociaal wijkteam ingeschakeld en stichting youp voor zorg en onderwijs die mijn zoon zijn wezen observeren op school en een gesprek met mij hebben gehad. Ook heeft stichting youp testen afgenomen bij mijn zoontje sociaal emotioneel en ADHD. Mw van stichting youp wilt mij tot op heden geen uitslag van de test geven omdat ze de situatie niet stabiel genoeg vind omdat ik uit nood inwoon bij mijn huisgenoot. Wel is er al maanden terug via hun uit t niets ritalin voorgeschreven wat ik mijn zoontje moest geven, en ik er heilig van overtuigd was hij dit niet heeft, toch moest ik dit hem geven zodat hij nog naar school kon gaan. Ik vond dit verschrikkelijk, echter werd hij wat rustiger maar de situatie werd alsmaar erger. Hij mocht niet meer mee doen aan gymactiviteiten openbare drukke aangelegen heden op school en werd overal weg gedrukt tot nu op heden gaat hij maar 2 uurtjes per dag naar school. Voor de vakantie heb ik nog een gesprek gehad bij stichting youp en mw vertelde mij dat als ik geen woning gevonden had in de vakantie ze een melding gaat doen bij de raad van kinderbescherming.

Hiermee ben ik dus nu mee in gevecht omdat ik het zeer onrechtvaardig vind. School en anderen zien dat mij niks mankeert ik een goede moeder ben die in deze hel beland is waar ik ook niets aan kon doen en ik puur uit overleving gehandeld heb..

Ik heb contact gehad met stichting MEE op advies van iemand die mij dus wel zouden kunnen helpen bij dit probleem, uiteindelijk kwam ik weer uit bij sociaal wijkteam waar ik de volgende teleurstelling te pakken had en die vervolgens mij melden dat ze een huisbezoek wilden om te kijken hoe ik woon enz..
Ik zei prima! Ik heb niks te verbergen.
Nu wil zij samen met stichting youp om tafel gaan zitten met mij en school erbij en aan de hand daar van beslissen of ze een melding gaan doen of niet bij de raad van kinderbescherming..

Ik geef niet op, maar ben wel op. Loop inmiddels bij een psycholoog en zit er best doorheen omdat ik al een jaar aan het vechten ben voor een woning, ik geen kant op kan en er daarnaast ook nog ns druk uitgeoefend word op mij door mijn huisgenoot die het niet meer trekt en overspannen is en druk van de instanties van de raad van kinderbescherming.

Ik ben op t moment ten einde raad. Meer dan dit kan ik niet meer doen heb alles al gehad van advocaat tot jurist van de media tot de koning en minister en wethouders.
In de hoop iemand dit leest en mij kan helpen hiermee.

Alvast bedankt,
Mvg mw vd bos

vrijdag 2 september 2016