Ik en mijn familie werden bedreigd. Wat nu?

0 reacties

Beste mensen,

Vorige jaar hebben mijn vriend en ik een huis van een particulier gehuurd.
Omdat de verhuurder een probleem moest regelen met de belasting, moesten wij nog heel even wachten met het inschrijven op het adres. Ik was toen zwanger.

Echter, de verhuurder heeft ons nooit laten inscrhijven terwijl wij eel netjes naar haar toe waren.

In januari dit jaar was ons kleintje geboren, en zoals iedereen weet, een baby wordt meteen ingeschreven wanneer een aangifte van geboorte wordt gedaan. Helaas waren wij op dat moment nog niet ingeschreven en daardoor kon ons kindje geen bsn nummer krijgen.

Wij begonnen wat meer druk te zetten op de verhuurder, maar het leverde niets op.
Een paar dagen na de geboorte van de baby kwam ze naar ons toe om te zeggen dat zij het huis terug wilde. Wij moesten binnen 2 maanden het huis verlaten. Dat was een schok voor ons. Wat moesten wij doen met 2 kinderen en een pasgeboren baby?

Ik ging allerlei instanties bellen om te vragen wat onze rechten waren.
Tussen al die belletjes waren wij achtergekomen dat het huis illegaal onderverhuurd werd. Juristen en advocaten hebben uitgelegd de risico's die wij op dat moment liepen.

Wij hebben toen zelf met de woningbouw contact opgenomen en de situatie uitgelegd.
Die mevrouw aan de lijn was heel direct en ook heel hard. Ze zei: Zorg voor een dank want binnenkort hebben jullie geen huis meer.
Wij zouden dus allebei ontruimd worden.

Ik heb toen een advocaat ingeschakeld en alle bewijzen voorgelegd. Wij gingen samen naar de woningbouw om te praten en kijken wat ze voor ons konden doen.

Daar aangekomen alles verteld en bewijzen aangetoond. De mensen van de woningbouw waren overtuigd dat wij de waarheid spraken. Ze zeiden toen dat ze intern zouden bespreken en kijken wat ze voor ons zouden kunnen doen.

Dagen later namen ze een advocaat in handen, en hebben een proces opgestart om die mevrouw te ontruimen.
Wij met ons gezinnetje mochten van hun in het huis blijven en onze situatie en van de baby regelen.

Wat wij niet hadden verwacht is dat wij hadden te maken met geweldadige mensen.

Die mevrouw kwam er achter dat zij ontruimd zou worden. Ze wilde hoe dan ook ons allemaal uit het huis gooien.
Begin februari kwam ze opnieuw aan de deur om te zeggen dat wij 24 uur de tijd hadden om het huis te verlaten.
Nogmaals.. Hoe moesten wij dat regelen met drie kinderen?

Wij hebben toen de politie gebeld, en ze zeiden tegen ons dat als ze terug zou komen, dat wij dan met de politie moesten bellen zodat ze haar kwamen verwijderen uit het pand.
Zo hebben wij dus gedaan.
Ze kwam aan de deur aan het schreeuwen en de deur trappen.
De politie kwam toen en zei tegen haar dat zei via de rechter een procedure zou moeten starten om ons eruit te krijgen. Maar op die manier kon niet.

Ze is toen weggegaan maar kwam wel 2 weken later weer aan de de deur vervelend toen.
Ze ging wel weg voordat de politie kwam. De ergste komt nog..

De volgende dag stond ik samen met mijn vriend, ons drie kinderen en een vriendin, toen wij harde bonken hoorden. Wij dachten in principe dat dat de politie was. Daarna hoorden wij dat zij dat was.
Ze kwam met een heleboel mensen, stevige jongens om ons eruit te halen.
Mijn kinderen dachten op dat moment dat het eind van hun leven was.

Ze gingen met een koevoet de deur helemaal slopen om binnen te komen. Ik en mijn vriend hielden de deur tegen. Een vriendin van ons die op bezoek was probeerde de kinderen rustig te houden.
Tussentijd belde ik politie en ons advocaat. De politie was gelukkig heel snel, maar de deur hadden ze al open gekregen en ging niet meer dicht.

Wij werden op die dag bedreigd met de dood. Wij zten daar niet meer veilig. En wij moesten met een paar dingetjes vluchten voor onze eigen veiligheid.

Wij bleven tot rond 3 uur snachts op zoek naar een betaalbare hotel. Met vijf mensen valt het niet echt mee..
Helaas konden wij nergens terecht en daarom een familielid gebeld voor hulp.

De zitting zou 4 dagen later gebeuren en ze zou dan ontruimd worden. Wij zouden dan wel naar het huis terug kunnen. Echter wilden wij het echt niet meer. Want veilig waren wij niet meer.

Voor de dag van de zitting, heeft ze zelf de woningbouw om een poging tot inbraak te melden. Ze wisten al de hele situatie maar ze konden wat dat huis betreft, niet veel meer voor ons betekenen. Dat omdat zij degene was die een huurovereenkomst had en niet wij.

Ze kwam dus toch binnen en vanaf dat moment was mijn familie en ik dakloos.
Voor een urgentie kwamen wij niet in aanmerking. En de gemeentes hielpen ons ook niet. Als ik terug denk moet ik echt huilen. Dat was niet wat wij voor onze kinderen hebben gekozen..
Maar wij gaven niet op..

3 weken later werden wij uitgenodigd door de woningbouw om onze inkomen gegevens te laten zien.
Wij waren daar wanhopig wegegaan.

Wij gingen daarna naar mijn afspraak. Ik had psychologische hulp nodig want ik zag het echt niet meer zitten.
Mijn vriend belde toen huilend dat de woningbouw een huis voor ons had.
Wij konden niet eens normaal communiceren.. allebei huilen aan de telefoon. Oze kinderen hadden weer een veilige plekje.

Aangifte was gedaan en een tijd later kregen wij een brief van de ministerie van justitie. Er komt een zitting tegen haar.

Echter, mijn vraag voor jullie gaat om de schadevergoeding.
Wij hebben een formulier gekregen die wij moeten invullen, en wij moeten vermelden de schades die wij hebben geleden.

Mij ging meer om immateriële schade. Ik voel me sindsdien niet meer dezelfde en mijn kinderen ook niet.
Daarnaast hebben wij wel materiële schade geleden en heel veel kosten moeten aanmaken die wij niet konden. Maar omdat wij dat niet wisten, hebben wij niet alle bonnetjes bewaard en kunnen dus helaas niet alles aantonen.

Weten jullie hoe wij het beste kunnen doen?
Het is voor ons heel belangrijk omdat wij toch achter lopen door alles kosten die onverwacht kwamen.

Ik wil jullie alvast bedanken voor jullie reacties.

maandag 22 mei 2017