Pestende buurvrouw maakt het steeds bonter

2 reacties

Ik zal even beginnen bij het begin, en dat was februari vorig jaar.
Mijn buurvrouw waarmee ik vooraf al 5 jaar normaal contact mee had kwam mij vertellen dat de buurman aan haar linker kant ging verhuizen. Zij was hier niet echt blij mee want ze vreesde wat ervoor terug zou komen. Het bleek een jong gezin te wezen met een gehandicapt kindje van bijna 4 en een getinte jonge man. Haar eerste reactie naar mij toe nadat ze hun gezien had was, nee toch die buitenlander komt hier toch niet wonen he... waarop ik gezegd heb dat dat nogal discriminerend was en ze die mensen misschien wel hartstikke aardig zou gaan vinden.

Twee weken later trok het jonge gezin in, en vanaf die dag begon het geklaag. Onze buurvrouw kwam dagelijks verhaal halen over haar nieuwe buren. Klaagde over geluidsoverlast, over het wietgebruik, over het kindje wat veel te laat op was (volgens haar) enzovoort. Ze had geen goed woord over voor ze. Vervolgens vroeg ze mij en mijn vriend of wij ook last van ze hadden. Dus wij zeiden nou ja last is een groot woord maar we horen de verbouwing weleens ja. Waarop de buurvrouw rechtsomkeer ging naar de nieuwe buren en hun zei, zelfs de buren van 2 huizen verder hebben last van jullie. Daarop kwam de nieuwe buurman zijn excuses bij ons aanbieden voor de overlast die hij veroorzaakte, want ja de buurvrouw had gezegd dat wij er last van hadden. Dus dat hebben we direct even rechtgezet. Daarna de buurvrouw erop aangesproken dat zij ons geen woorden in de mond moet leggen die we niet zo gezegd hadden en dit tegen de nieuwe buren te gebruiken.

Vanaf die dag hadden we best goed contact met de nieuwe gezellige buren, bleken we best veel mee in het gemeen te hebben namelijk. Het was hartje zomer dus er werd regelmatig even een praatje bij de voordeur gehouden. Waarna onze buurvrouw kwam klagen over het geluidsoverlast, want haar zoontje lag volgens haar in bed. Oké wij wouden niet lullig doen dus hebben het gesprek binnen voortgezet. Echter het was zomer vakantie en nog geen 8 uur avonds... Maar goed voor je buren wil je wel wat over hebben toch?

Wij hadden dus afgesproken daarop dat we niet meer bij de voordeur zouden gaan staan kletsen avonds. We hebben toen wel afgesproken bij de voordeur maar zijn dan met zijn allen een stukje gaan wandelen voordat we zouden gaan kletsen zodat het buurjongetje er niet van wakker zou liggen. Natuurlijk word er tijdens het afspreken bij de voordeur nog weleens wat gezegd, zoals doei of hallo... ook daarover kwam na enkele dagen weer een klacht van de buurvrouw. Dat wij haar kind expres terroriseerden en mishandelden door hem wakker te houden. We hebben haar uitgelegd dat we al extra gaan wandelen maar moeilijk bezoek het zwijgen op kunnen leggen en dat het gedag zeggen van je vrienden en familie toch gewoon moet kunnen. Was ze het niet mee eens, dat konden we ook wel binnen doen en dat hoefde niet per se onder haar zoons raam. Weer eens hebben we toegestemd en gezegd oké we doen ons best er voor te zorgen dat we binnen alles zeggen wat gezegd moest worden en buiten geen gesprekken meer zouden voeren bij onze voordeur.

Ondertussen was tussen de buurvrouw en de nieuwe buren de buurtbemiddeling al ingeschakeld. Want dit liep steeds verder uit de hand, er werden steeds vaker ruzies gemaakt op de stoep. Echter de gemaakte afspraken werd zich door haar niet aan gehouden. Eén van de afspraken was namelijk dat er niet voortdurend briefjes meer door de bus gegooid zouden worden. Dat de buurvrouw niet meer aan de muren zou bonken maar gewoon direct rustig langs zou komen als ze ergens last van had. En dat de nieuwe buurman daar voor in de plaats dan bij de voordeur zou gaan roken en niet meer in zijn tuin, want daar ondervond de buurvrouw last van de geur. De nieuwe buurman rookt nog steeds bij de voordeur zoals afgesproken, echter de buurvrouw stuurt ook nog steeds briefjes en bonkt regelmatig tegen de muur. Daarbij heeft de nieuwe buurman zijn gehele wooninrichting omgebouwd. Geluidsapperatuur naar de andere kant van de woning verplaatst, extra vloerkleden aangeschaft, sloffen voor de hele familie gekocht, extra ondervloer onder het laminaat gelegd en een matras geplaatst tussen de muur en het bedje van hun zoontje. Want deze bonkte nog weleens tegen de muur als hij enthausiast stond te springen. De buurvrouw daarentegen heeft niets aangepast aan haar woning. Wilde zich niet aanpassen aan de leefgewoontes van haar nieuwe buren en deed alleen maar klagen want zij woonde er toch al 13 jaar en had recht op haar rust daarom. Ze zei zelfs dat het feit dat het kindje gehandicapt was niet haar probleem hoorde te wezen. Waarop ik uiteindelijk tegen haar gezegd heb dat ik ook van mening ben dat ze zich best wat kan aanpassen. En vanaf die dag stond ik ook op de zwarte lijst.

De buurvrouw begon ook bij ons voortdurend te klagen, over dingen waar de afgelopen 5 jaar geen haan naar kraaide dus kreeg ze van ons te horen dat het probleem dan toch wellicht bij haar lag.
Wij mochten namelijk ineens geen muziek meer aanzetten middags om 2 uur, want dan moest zij naar onze muziek luisteren. Of als we om 7 uur avonds een film zaten te kijken ging whatsapp weer af met het verwijt dat onze TV stond zo brullend hard dat ze haar TV niet eens meer kon horen. Nou spijtig genoeg stond onze TV zo zacht dat we amper konden verstaan nog wat er in de film gezegd werd. Alles dingen die in de afgelopen 5 jaar nooit ter sprake waren geweest...

Het escaleerde zelfs tot geweld, een vriend van de buurvrouw greep het bezoek van de nieuwe buren bij de keel. Daarvan is toen aangifte gedaan en notities van gemaakt maar werd verder weinig op gereageerd. Natuurlijk was dit ook voor ons erg schrikwekkend vooral omdat ook wij een paar dagen daarvoor door dezelfde vriend waren geïntimideerd aan de voordeur, echter had de jongeman zich tegenover ons netjes verontschuldigd daarna en dachten we dat het wel weer veilig was. Nou dat bleek dus niet het geval te wezen. Deze vriend begon zich namelijk steeds vaker en intensiever in het buren conflict te mengen. Ook andere vrienden en vriendinnen werden door de buurvrouw op de hoogte gebracht en begonnen steeds meer mensen zich ermee te bemoeien. Sommige gingen zelfs mee naar de buurtbemiddelingsgesprekken.

Gezien dat er op de website van onze verhuurder stond samen sta je sterk, hebben we een petitie gemaakt en zijn bij de overige buren langs gegaan om om hulp te vragen. Meer dan 20 handtekeningen leverde het op en veel sympathie van de buurt. Wat opzich wel opluchtte want ja je begint je toch echt af te vragen of een beetje leefbaarheid dan zo veel gevraagd is?
De handtekeningen samen met een bezwaarbrief en een verzoek contact op te nemen met de buurvrouw is ingeleverd bij de woning corporatie. Waarop opnieuw een bemiddelingsgesprek aangeraden werd, de vorige twee hadden al geen nut dus de 3de hebben we afgewezen. We willen uiteindelijk namelijk gewoon met rust gelaten worden en geen contact meer met deze vrouw hebben.

Maar goed, ik heb mezelf opnieuw over het hart gestreken en dacht ik wil het toch nog een keer proberen een gesprek met haar aan te gaan. Heb haar berichtje gestuurd en hebben afgesproken die week bij mij thuis. Gewoon alleen zij en ik, zoals we de voorgaande 5 jaren prima met mekaar konden praten. Echter dit gesprek liep niet zoals gedacht, de buurvrouw gooide alleen het ene verwijt naar het andere verwijt. Ik heb zelfs nog mijn excuses aangeboden voor het maken van de petitie omdat ze zich hierdoor erg in de rug gestoken voelde en heb geprobeerd haar uit te leggen waarom ik dacht dat dit mijn laatste optie was. Ze wilde er niets over horen waarom ik dat gedaan had en ik moest volgens haar alle mensen bij langs gaan en vertellen dat ik had gelogen... wat ik niet heb gedaan want ik had niets gelogen. Toen was ze boos omdat ik volgens haar had geprobeerd haar uit haar huis te zetten, nogmaals heb ik geprobeerd uit te leggen dat de petitie daar helemaal niet voor was en dat we dat ook van niemand gevraagd hadden. Ze bleef me verwijten dat we haar zoon mishandelden met ons "lawaai" en dat ik alleen aan mezelf dacht. Toen heb ik haar uiteindelijk de deur gewezen en is ze boos weggelopen. Toen ze nog geen 2 minuten later weer voor de deur stond heb ik open gedaan en begon ze weer te schreeuwen. De maat was gewoon vol, dus ik heb de deur gewoon weer dicht gedaan en ben weggelopen. Naar mijn mening heb ik meer dan genoeg moeite gedaan de lieve vrede te bewaren, toen ze me bleef smsen heb ik haar terug gestuurd dat ik geen contact meer met haar wilde. En heb vervolgens haar nummer geblokkeerd op elke manier mogelijk.

Nu zijn we inmiddels bijna een jaar verder, de buurvrouw wacht me buiten op als ze weer wat te klagen heeft en laat me dus nog steeds niet met rust. Ze achtervolgt mij en de nieuwe buurman als we naar de winkel gaan en gaat dan luidruchtig tegen ons tekeer op openbaar terrein met beschuldigingen van kindermishandeling en vandalisme. Geen van beide is waar trouwens, ik heb haar zoon nog nooit wat aangedaan. En haar beschuldiging dat we haar spullen vernielen is ook dikke onzin. Wij komen nieteens op haar terrein, we mijden haar zelfs als het maar enigszins mogelijk is dus laat staan dat we contact met haar gaan zitten opzoeken. Ik heb al tot twee keer aan toe te horen gekregen dat ik klappen ging krijgen volgens haar, en wanneer ze langs loopt spreekt ze mij niet aan maar gaat tegen haar zoontje zeggen dat ik een vies wijf ben, maar dan wel zo luid dat ik het wel moet horen. En ook het geklaag is nu indirect, nu gaat ze in de tuin zitten telefoneren en over ons zitten klagen. Want wij "pesten" haar ja zo vreselijk... echt het is inmiddels zo kinderachtig geworden dat ik al 2 keer aangifte heb moeten doen.

Eerste keer aangifte wegens bedreiging bij mijn eigen voordeur notabene. En nu weer want nu beweert ze dat onze gesprekken opgenomen worden bij de voordeur met een verstopte camara. Ik weet niet of het waar is, maar ik weet wel dat het illegaal is gesprekken op te nemen waar je zelf geen deel van bent. Dus ik heb opnieuw de politie en de woningbouw ingeschakeld. Niet omdat ik iets te verbergen heb, want dat heb ik niet, maar omdat ik het gewoon belachelijk vind dat ze denkt dat de hele wereld zich maar aan haar moet aanpassen en ik graag wil dat er wat aan haar gedrag word gedaan. Als je het mij vraagt heeft deze vrouw gewoon psychische hulp nodig ofzo.

Ik hoop eerlijk gezegd dat het niet op een rechtszaak uitloopt omdat dit voor alle partijen een boel geld gaat kosten, maar als het zo door gaat vraag ik me echt af welke andere opties ik nog heb? Aangifte heb ik gedaan, kwam geen reactie op. Buurtbemiddeling is geprobeerd zonder succes. Zelf in gesprek gaan heb ik geprobeerd liep helaas ook verkeerd af. Al met al wil ik gewoon met rust gelaten worden, ik laat haar tenslotte ook met rust. Iemand hier ook ervaring mee of nog tips over wat ik nog kan doen? En als het wel voor het gerecht word gezet waar kan ik haar dan precies voor aanklagen?

Alvast bedankt voor het lezen van mijn verhaal en ik hoop op jullie input

zondag 12 maart 2017