Erfdienstbaarheid en onderhoud uitweg

25 reacties

Wij zijn sinds 1994 eigenaar van een huis dat ligt aan het eind van een uitweg van ca 450 meter lang. De uitweg is ons eigendom en loopt van de openbare weg naar ons huis. De uitweg wordt ook gebruikt door een agrariër die een stuk grond van 5 ha naast ons huis bezit.
De uitweg is de enige mogelijkheid om bij ons huis en bij zijn stuk grond te komen. Beide percelen grenzen niet aan de openbare weg.
Zowel huis als uitweg zijn al wel 200 jaar oud. Het stuk grond is door de vorige eigenaar van ons huis in 1987 verkocht aan de agrariër. Daarbij is een erfdienstbaarheid vastgelegd. Wij zijn het dienende erf, de agrariër het heersende erf. In ons koopcontract staat dit:
<<Ten behoeve van kavel [kavelnummer van de agrariër] en ten laste van kavel [ons kavelnummer] wordt gevestigd de erfdienstbaarheid van uitweg om te komen van en te gaan naar de openbare weg.>>
Over onderhoud wordt niets vermeld. Dat hebben wij tot op heden zelf uitgevoerd en bestaat uit het steeds weer aanbrengen van grind en gebroken puin.
Toen de erfdienstbaarheid gevestigd werd was het stuk grond als weiland in gebruik en werd met eenvoudige trekkers over de uitweg gereden. Inmiddels is het stuk grond al 10 jaar als bouwland in gebruik en zijn de trekkers en verdere machines enorm veel groter en zwaarder geworden. Daar is de oude uitweg niet op berekend. Half november dit jaar zijn op het stuk grond suikerbieten gerooid. Het was die dag erg nat. De grote trekkers reden af en aan om de zware wagens vol suikerbieten (ca. 30 ton per wagen) af te voeren. Veel van het verhardingsmateriaal van de uitweg bleef aan de banden plakken en werd meegevoerd. De openbare weg lag over honderden meters vol met ons puin en grind. Onze uitweg is hierbij helemaal kapot gereden. Er zijn nu geulen waar water in blijft staan en flinke verzakkingen omdat de ondergrond van de uitweg te instabiel is om zulk zwaar landbouwverkeer te dragen.
Volgens de wet moet het heersende erf (de agrariër) zijn recht op zo’n manier uitoefenen dat het leidende erf (wij) daarvan zo weinig mogelijk overlast heeft. Daar heeft de agrariër maling aan. Hij heeft de uitweg totaal vernield achter gelaten en wij hobbelen en glijden nu dagelijks over de uitweg.
Vandaag is het stuk grond omgeploegd en heeft de trekker weer flinke bonken klei op onze uitweg achter gelaten.
De agrariër is in beginsel niet van plan er iets aan te doen. Hij eist wel dat wij bomen langs onze uitweg verwijderen waarvan hij vindt dat die in de weg staat. Dat is niet het geval. Snoeien doen wij zelf, want incidenteel laten wij ook grote voertuigen en machines over onze uitweg rijden en dat levert geen probleem op.
Hoe krijgen wij de agrariër zo ver dat hij herstelt wat hij vernield heeft? Wat zijn onze wettelijke verplichtingen en rechten? Waar kunnen we terecht als we er onderling niet uit komen?
Wij hebben voorgesteld een collectieve onderhoudspot te creëren voor jaarlijks onderhoud. Dit wees de agrariër resoluut als onbespreekbaar van de hand.

donderdag 1 december 2016