Burenpesterijtjes hoe escalatie voorkomen?

1 reactie

ik heb nogal wat ervaring met pesterijen in het verleden. we trekken het blijkbaar aan.

we wonen nu in een hele leuke buurt en hebben grotendeels goed contact met de buren.

bij aankomst was het al snel dat de dochter van onze naaste buren 'freak' uit het raam schreeuwde naar mijn dochter. Waarom weten we niet, ze ziet er normaal uit en ze had nog geen woord met het buurmeisje gewisseld die ruim een jaar ouder is als zij.

Deze mensen bleken wel ook al problemen gehad te hebben met de vorige bewoners, er schijnen toen zelfs messen getrokken te zijn naar elkaar en daarna hebben ze elkaar genegeerd en zou er geen last meer geweest zijn.

Ik merkte al een paar vreemde kleine dingetjes op die nog niet storend waren en ik niet thuis kon brengen, maar verder niet veel aandacht aan schonk, tot vorige week er een berg wasknijpers in onze tuin gegooid was. We wisten niet waar het vandaan kwam en ik heb ze opgeraapt en in een plastic tas gestopt. ik dacht nog dat er misschien kinderen aan het spelen waren geweest.

twee dagen later worden er knijpers over de schutting gegooid en mijn jongste dochter ziet dan dat het bij die buren die ik al eerder noemde vandaan kwam. Dus ik heb het zakje knijpers gepakt, aangebeld en vriendelijk gevraagd of daar soms iemand bezig was met knijpers in onze tuin gooien.
De buurvrouw keek me aan en keek in het tasje en zei : "die knijpers zijn niet van ons"
dus voor alle zekerheid ben ik nog een buur verderop aan gaan bellen en gevraagd of zijn kinderen soms in de tuin aan t spelen waren met knijpers, maar hier ook nul op rekest.
Bij nader inzien blijkt dat het gooien van de wasknijpers uit een tuin verder, praktisch onmogelijk is. Die kans is bijna nihil dat het daar vandaan komt.

sindsdien worden er elke dag 1 of 2 knijpers in onze tuin gegooid. Ik zit dus echt nog in dubio wat ik moet doen. De kinderen van deze buren zijn ca 15 en 17 jaar oud. Te oud om zoiets van te moeten pikken, als onschuldig kwajongsstreekje.
Er zijn geen woorden geweest met de buren. De buurvrouw is altijd vriendelijk. de kinderen hebben, om een vage reden, de pest aan ons, maar die kennen we verder ook niet. mijn kinderen hebben nog nooit contact met hun gehad.

We zorgen niet voor overlast (voor zover ik weet),heb eigenlijk nog nergens waar ik woonde meldingen gehad van overlast. Integendeel, meeste mensen zijn juist blij met ons al buren en noemen ons lief. Het lijkt dus eerder jaloezie te zijn waar we steeds op stuiten dan dat het iets is wat we echt verkeerd doen ofzo.

Ik vraag me dus af hoe ik dit het beste in de kiem kan smoren, dus zonder dat het gaat escaleren. Mijn ervaring zegt me, dat het hier niet bij op gaat houden. Ik wil het best negeren, maar aan de andere kant maakt het me ook boos en wil ik niet over ons heen laten lopen.
De gedachte om de woningbouwvereniging in te schakelen is wel al in me opgekomen, maar ik wil ook niet overtrokken reageren.
maar ik wil eigenlijk ook niet afwachten tot dit van kwaad tot erger gaat.

Dus wat ik me nu afvraag, wat is de beste reactie op zo'n puberale streek?
1) Negeren
2) nog eens vriendelijk gaan praten met de buurvrouw
3) praten met de buurvrouw en dreigen met de woningbouw
4) woningbouw inschakelen

donderdag 8 juni 2017