Bewoning van recreatiewoning

0 reacties

In 2000 heeft een project ontwikkelaar afspraken gemaakt met de gemeente om een recreatiepark te ontwikkelen . Op het recrreatiepark zouden woningen mogen wordne gebouwd met een inhoudt van 750M3 en een vloeroppervlakte van 134m2 op kavels van 1000m2. De gront in in eigendom en er is een gemeenschappelijk gebiedt wat in pacht is. De gemeente voorzag dat de kans op permanente bewonong bij deze maatvoering wel erg groot kon zijn. en heeft een zogenaamde 40-12 regeling bij de projectontwikkelaar afgedwongen waarbij de eigenaar 40 weken de woning mocht bewonen en 12 weken niet aanwezig mocht zijn. Deze 12 weken hoefde niet aan een gesloten te zijn. in 2002 was 70% van de kavels verkocht en is er met de bouw begonnen. In 2003 is de gemeente op last van de nederlandse regering de handschon op gaan pakken en heeft gewaarschuwd dat permanente bewoning niet was toegestaan. De eigenaren zagen het probleem niet want in het koopcontract stond immers dat er 40 weken gewoont mocht worden en dat de 12 weken niet aanwezig mogen zijn er waren om permanente bewoning tegen te gaan. In 2004 toen de eerste woningen stonden is de gemeente gaan handhaven. De meeste eigenaren zijn uit hun huis gejaagd onderlast van een dwangsom en zijn aan arbeidsmigranten gaan verhuren, Het geen de gemeente nu tegenstad maar in 2009 heeft gedoogt tot het onderkomen voor arbeidsmigranten in de buurt van het park klaar zou zijn. Dat is nu 4 jaar in gebruiken het aantal arbeidsmigrantne op het park neemt ook nu alleen nog maar toe. In 2014 heeft de gemeente een onderzoek laten plaatsvinden waarin er is aangetoont dat het recreatiepark niet renderent gaat worden. In het voorjaar van 2018 heeft de VVE voor de rechtbank getuigen verhoren laten afnemen over het begruik van de woningen. De projectontwikkelaar blijft bij zijn standpunt dat er 40 weken per gewoont mocht worden en noemt het zelfs semi-permanent wonen. Uit de verhoren is gekomen dat de gemeente duidelijk andere plannen had dan wat bij de verkoop door de projectontwikkelaar is verteld.Als er ook maar 26 weken gewoont had mogen worden en de woningen en kavels veel kleiner waren geweest had niemand er iets gekocht en was het helemaal niet van de geont gekomen. Alles is overigens in mandeling en we betalen daarnaast nog vette belasting aan de gemeente in de vorm van forenzen belasting en natuurlijk de WOZ over he kavel en over de gepachte gronden.
Politiek een oplossing zoeken is moeilijk omdat de politiek vasthoudt aan het gewenste. (wat dus niet reel is)
De schade loop t iedere maand op (persoonlijk omgeveer 300.000 euro gemeenschappelijk loopt deze nu tegen de 30 miljoen) de kosten voor de gemeenschap om te handhaven liggen rond ede 5 miljoen.
Een bestuursrechter gaat over het bestemmingsplan en neemt de civielrechtelijke afsprak niet mee en bij een civielrechtelijke procedure zal een rechter nooit het bestemmingsplan in twijvel trekken.
Wat te doen om deze afspraak weer hard te krijgen?

maandag 3 september 2018