Is verjaring van opeisbaarheid van toepassing in deze situatie? (oud erfrecht)

Opgelost!
11 reacties

Mijn moeder is in 1991 overleden en had een testament opgemaakt vlak voor haar overlijden. Mijn broer, zus en ik wisten hier niets van. Mijn vader wel, maar heeft ons hier niet over geïnformeerd.
In febr 2018 is mijn vader overleden. Ook hij had een testament (1994) waarin hij ons, kinderen bloot eigenaarschap gaf en vruchtgebruik aan zijn (nieuwe) vrouw. Nu komen we met de afhandeling van de erfenis van mijn vader dus achter het bestaan van het testament van mijn moeder.
Mijn moeder heeft in haar testament beschreven dat ze mijn vader alles nalaat onder de verplichting aan ieder van haar overige erfgenamen schuldig te erkennen een bedrag overeenstemmende met ieders erfdeel etc. Verderop staat dat dit ten alle tijde aflosbaar is, maar niet eerder opeisbaar dan bij overlijden, hertrouwen casu quo samenleven met een ander alsware zij gehuwd etc. Ook staat er dat het nimmer in enig gemeenschap van goederen mag worden opgenomen.
Nu geeft de vrouw van mijn vader aan dat ze geen rekening meer hoeft te houden met het testament van mijn moeder omdat de vordering verjaard zou zijn. Meer dan 20 jaar geleden zijn ze gaan samenwonen en dat was het eerste moment van opeisbaarheid. Klopt dat wel? Het testament is opgemaakt in de oude regelgeving. Ik lees dat het legitieme portie naar oud erfrecht een aandeel in de nalatenschap betreft, verjaart de aanspraak niet.
Ik heb nog wel meer vragen, maar dit is volgens mij de belangrijkste voor nu. Alvast bedankt voor het meedenken.

maandag 23 juli 2018