Grensafscheiding, erfrecht en andere bestemming voetpad

0 reacties

Beste allen,

Deze vraag gaat over een grensafscheiding, erfrecht en een andere bestemming voetpad zonder vergunning maar wel met toestemming van de gemeente, alsmede geleden schade door de andere bestemming van dit voetpad.

Situatie:
Mijn ouders wonen al meer dan 40 jaar in hetzelfde hoekhuis, een pand van vóór de tweede wereldoorlog. Voor zover ik mij kan herinneren en voor zover aantoonbaar is met foto's, was de achteringang van het huis (een poort aan de zijkant van een muur die de tuin scheidt van het voetpad wat daar liep) altijd veilig omdat er alleen een garage stond en het voetpad werd gebruikt als in- en uitrit van deze garage. Dit ging altijd in goed overleg. Aan de achterzijde was een timmerbedrijf gevestigd, waarvan de uitrit aan de achtergelegen straat lag. De eigenaar van dit timmerbedrijf was eigenaar van de garage.

Rond 2000 is op het binnenterrein achter hun huis een nieuw bestemmingsplan gekomen omdat de eigenaar van de garage en het terrein inmiddels overleden was en het terrein is opgekocht. Nu zitten er kleine bedrijfjes en wat woningen gevestigd, waarvan de garages die bij de woningen horen een belangrijke inrit vanaf de andere weg blokkeren. Ook is de garage gesloopt en is er een uitrit van de vrijgekomen ruimte en over het voetpad gemaakt. Aan de andere zijde van het voetpad zijn nieuwe woningen gebouwd. Deze nieuwe woningen zijn zeer waarschijnlijk ontworpen op basis van de huidige verkeerssituatie, omdat zij door de eigenaar van het binnenterrein aan de achterzijde gebouwd zijn. De nieuwe eigenaar heeft hekken geplaatst, waarvan alleen de gebruikers / bewoners van het terrein een sleutel hebben. Echter, de enige andere toe-/uitrit die er nog is, naast die langs het huis van mijn ouders, is regelmatig afgesloten door een hek, waar dan weer een auto vóór staat.

De nieuwe eigenaar van het terrein beroept zich er op dat hij het perceel, waar nu de toe-/uitrit is langs het huis van mijn ouders, gekocht heeft. Het recht van overpad blijft wel bestaan, maar daar kunnen zij niet volledig gebruik van maken, omdat dit een brandgang betreft die langs het gehele binnenterrein loopt. Daarnaast verbiedt de nieuwe eigenaar mijn ouders om de noodzakelijke reparaties aan het particuliere riool naast de woning (lag er al vóór hij het terrein gekocht claimt te hebben) en de schuur (aan het binnenterrein) uit te voeren, dit met een gerechtelijk bevel waarvan mijn ouders geen uitspraak hebben. Op dit moment ben ik dit nog aan het uitzoeken.

Wat dringender is, is dat het toegenomen verkeer schade veroorzaakt aan het huis en het riool. De scheuren zijn duidelijk zichtbaar. De gemeente wil het besluit, waarin wordt gesteld dat het perceel 'altijd een uitrit is geweest en dat er geen dringende reden is dit terug te draaien' niet herzien (zij willen de zaak niet eens bekijken) omdat het om een private kwestie gaat. Dat zij actief hebben meegewerkt om van een enkele garage-inrit een permanenten in-/uitrit te maken voor meerdere bewoners, bedrijfseigenaren en de bezoekers van de bedrijven, wordt niet (meer) van toepassing verklaard.

Wat ik aan stukken heb gelezen:
* koopcontract van het huis van mijn ouders, waarin duidelijk wordt gesproken over een voetpad;
* overdrachtsverklaring van twee private partijen (de toenmalige betreffende eigenaren van de percelen) uit 1949 waarin met een grondruil akkoord gegaan wordt tegen het recht van overpad;
* stukken van raadsvergaderingen van de betreffende gemeente, waarin wordt verklaard dat de oorspronkelijke vergunningsaanvraag voor de bestemming van het binnenterrein niet ontvankelijk verklaard kan worden, maar dat de vergunningsprocedure door kan gaan als de aanvraag volgens een ander artikel beoordeeld wordt;
* memo's van besprekingen over deze zaak van het college van B&W van de betreffende gemeente, waarop op één memo met de hand geschreven staan dat de vergunning "maar verleend moet worden ondanks dat het overlast kan veroorzaken voor mijn ouders, omdat de aanvrager zeer waarschijnlijk toch niet wil meewerken aan het zoeken naar een redelijke oplossing".

Omdat het een enorme papierstapel is, probeer ik lijn te krijgen in de correspondentie. Ook zoek ik informatie die van nut kan zijn in dit onderzoek (uiteindelijk is 'nee' ook een antwoord, maar wel gegrond, graag).

Op deze site (en andere sites) zag ik verschillende vragen met betrekking tot de erfgrens, maar niets wat mij verder kan helpen om de onderstaande vragen te beantwoorden.

Vraag:
Mijn eerste vraag is nu: hoe ver moet een toe-/uitrit waar frequent gebruik gemaakt wordt van de erfgrens af liggen? De werkelijke afstand die een gemiddelde auto nu aan beide zijden heeft is ca. 15 cm. Een busje heeft veel minder, en er zijn zelfs bouwwagens doorgereden.
Mijn tweede vraag is: als het zo is dat de nieuwe eigenaar het perceel daadwerkelijk gekocht heeft, kan hij dan redelijkerwijs eisen dat de buren geen noodzakelijke reparaties uitvoeren omdat zij directe schade leiden? Deze vraag is nog even afgezien van de vermoedelijke uitspraak van de kantonrechter, waar geen kopie van beschikbaar is.

Ik hoop dat ik hier verder geholpen kan worden en dank de reageerders alvast voor de genomen moeite. Ik ben niet altijd in de gelegenheid direct te reageren, maar antwoorden worden zeker gelezen en gewaardeerd.

Met vriendelijke groet,
Janet

maandag 30 juni 2014