Vervangende woning geweigerd, onterecht in de kou gezet door verhuurder.

3 reacties

Beste mensen,

Hierbij een korte situatie schets:

Sinds een paar maanden woon ik samen met mijn vriendin in een sociale huurwoning. Bij bezichtiging specifiek gevraagd of de buurt rustig is, volgens medewerker verhuurbedrijf was er niks aan de hand. Na twee weken in de woning sprake van overlast door buren, die na navraag bij overige bewoners al jaren aan de gang is en bekend is bij de verhuurder. De overlast behelst het draaien van harde muziek en harde televisie, stampende en gillende kinderen, ruzies in huis waarbij hard geschreeuwd en met deuren geslagen wordt. Verhuurder wilt volgens bewoners niks doen aan de situatie. Vaak horen wij medebewoners aan de deur komen om te vragen of het zachter kan, die worden dan vaak de huid vol gescholden dat ze niet zo moeten zeuren "want het zijn kinderen"of "het is vakantie" of "het is weekend".

Mijn vriendin werkt vaak 's ochtends vroeg en wilt dan bij thuiskomst vroeg in de middag graag even een dutje doen, wat niet gaat aangezien de herrie dit onmogelijk maakt. Mijn vriendin gaat hier dus aan onderdoor en wij hebben dan ook een verhuisverzoek bij de woningbouw ingediend aangezien de woningbouw niks doet om de overlast te stoppen, dit terwijl er al tientallen klachten zijn verstuurd en aangetekende brieven (waar niet op wordt gereageerd). In eerste instantie heeft de woningbouw ons een woning aangeboden (exact dezelfde, maar op een andere locatie) die duurder was dan onze huidige woning. Hier zijn wij vanzelfsprekend niet mee akkoord gegaan. De woningbouw heeft nu de deur dichtgegooid en gezegd dat onze afwijzing onterecht was en dat we het, bot gezegd, nu maar zelf moeten uitzoeken.

Ik ben bij de gemeentelijke ombudsman geweest en die geeft aan dat de woningbouw ons probleem erkent door ons al zo snel een woning aan te bieden en dat ze dus impliciet aangeven dat onze woonsituatie niet leefbaar is en dat bemiddelen geen oplossing is, aangezien een vervangende woning vaak een laatste redmiddel is. Ze laten ons nu in de kou staan en dat is volgens haar geen goed "verhuurdersschap". Ik wil nu nogmaals een gesprek aanvragen met de woningbouw en ze hiermee confronteren. De woningbouw blijft echter maar volhouden (telefonisch) dat dit de procedure is en dat het onze eigen schuld is dat wij nu nog steeds in dit huis zitten. Punt is dat de procedure omtrent de toewijzing van een vervangende woning nooit aan ons is uitgelegd en er is ook nooit vermeld dat we de aangeboden woning moesten accepteren, of niet mochten weigeren op basis van prijs, dat is pas achteraf vermeld.

Maak ik (ik wil een langdurige juridische strijd voorkomen) enige kans de verhuurder te bewegen nogmaals een vervangende woning aan te bieden? Ik wil wel goed beslagen ten strijde trekken bij een eventueel gesprek met de woningbouw, dus ik wil wel juridisch gezien de hoed en de rand weten omtrent dit soort zaken.

Alvast bedankt.

vrijdag 30 oktober 2015