Wat kan ik nog doen

1 reactie

Vanaf het begin af aan heb ik problemen met de woningbouwvereniging. Ik kreeg om te beginnen de verkeerde sleutels mee. Ik ging de eerste dag eigenlijk alleen langs om te kijken wat er geschilderd moest worden en heb meer dan 100km voor niets gereisd omdat het de verkeerde sleutels waren. Tijdens een discussie door de telefoon werd ik boos en toen ik zij dat ik verdomme een paar uur onderweg was hiervoor wilde men mij telefonisch niet langer te woord staan. Vanaf dat moment stond er een registratie op mij naam en werd ik door de woningbouw omschreven als een moeilijk persoon.

Van mijn eerste huisgenoot heb ik ook al eens gehoord dat ze mij zwart hebben gemaakt tijdens dat ze de woning kwam bezichtigen.

Echter toen zij weg was stond de andere kamer (twee kamers, één appartement) meer dan een half jaar leeg. De woningbouw gaf aan dat ze vanwege mij die kamer niet goed konden verhuren en waren een overlastzaak tegen mij begonnen (terwijl ik geen overlast veroorzaakte). Van de overlast heb ik niets meer gehoord, de kamer is wel verhuurd.

Aan iemand aan wie ze de kamer beter niet hadden kunnen verhuren. Namelijk een jongen van Surinaamse afkomst met een probleemjeugd en probleemvrienden. Vanaf de eerste dag sliep er een jongen bij hem die net was vrijgekomen uit de gevangenis en geen ander onderdak had.

Dit liep al snel uit de hand in gigantische overlast, bedreigingen, vernielingen in de woning en uiteindelijk wachtten ze me op met een houten balk toen ik onder de douche vandaan kwam. Ik kon niet snel naar mijn kamer daar deze op slot zat vanwege een eerdere poging tot diefstal en moest mij verdedigen. Ik heb gelukkig kunnen afweren en in de toen ontstane verwarring alsnog in mijn kamer weten te komen. Gelijk 112 gebeld.

De politie had weinig tijd, belangrijkere dingen te doen en lachte mij in feite uit. Ik kon geen aangifte doen. Vervolgens vroegen ze naar mijn schoolboeken en hadden ze commentaar op mijn verzorging. Ik had mijn haar nog niet gedaan, mijn shirt was kapot getrokken en ik zat onder het bloed, sokken uit omdat mijn voet ook geraakt was.

De volgende dag kwam de dader op mijn deur kloppen, schreeuwen dat ik uit mijn kamer moest komen. Bleek de politie ze alsnog te hebben aangehouden op het station, maar de dader gelijk hebben laten gaan en mijn huisgenoot hebben ze een nacht op het bureau gehouden. Die kon vervolgens ook gaan, want er was geen aangifte gedaan.

Woningbouw weigerde mij telkens te helpen. Politie zegt dat het buiten hun bevoegdheid valt. Terwijl ik weet dat de politie gewoon bang is. Ze durven deze gasten niet eens aan te spreken op straat, er staat vaak genoeg in de krant over agenten die liever parkeerbonnen uitschrijven dan overlast aanpakken. Overlast in de buurt wordt helemaal niet aangepakt, de overlastprocedure van de woningbouw is een aanfluiting en voordat deze opgestart is zijn vaak de meesten mensen vanwege de overlast al verhuisd.

Met moeite heb ik alsnog het contact opgebouwd met mijn huisgenoot. Met hem (ook met de dader van het verhaal hierboven) heb ik een beter contact nu. Er waren wat problemen en hij reageert hierop heel heftig, het is niet meer voorgevallen.

Er zijn geen bedreigingen meer, de situatie loopt niet meer uit de hand. De overlast wordt enigszins beperkt door mijn huisgenoot die zijn vrienden aanspreekt als ze teveel herrie maken.

Helaas voor mij, ben ik mijn opleiding (HBO) kwijt. Ik kon/ kan nauwelijks slapen en was chagrijnig op school, cijfers gingen ook al slecht maar na de vakantie hebben ze mij met een smoesje van school gestuurd: een administratieve fout. Ik denk dat het gaat omdat ik chagrijnig was, zeker weten doe ik het niet. Daarnaast wordt er nog steeds te veel herrie gemaakt door zijn vrienden en voel ik mij niet langer prettig in deze woning.

De politie dacht echter dat ik, omdat ik boos ben om alles en ook omdat ik nu geen opleiding meer heb, rare dingen zou gaan doen zoals een aanslag plegen op mijn school. Ik vind het alles behalve leuk om vergeleken te worden met een terrorist. Kennelijk is dat wat de mensen hier (met wie het goed gaat) zouden doen als ze in een dipje zitten. Ik niet! Ik wil wat maken van mijn leven, maar ik wordt tegengehouden op deze manier. In mijn jeugd heb ik twee klassen overgeslagen en scoorde hoog op een iq-test, maar als je dat tegen de politie zegt zeggen ze dat Breivich ook heel slim was?!

Ik weet even niet meer waar ik terecht kan, mijn rechtszaak tegen de woningbouw is op niets uitgelopen en de woningbouw zelf doet niets. Mijn school ook niet, zij sturen mij liever weg dat is kennelijk beter voor het gemiddelde. Bij de politie kan ik nu ook niet veel meer, want de situatie met mijn huisgenoot is opgelost en er worden geen strafbare feiten meer gepleegd.

Nu vraag ik mij af wat ik als student kan doen tegen allerlei instanties en overheden die gewoon weigeren om hun werk te doen.

dinsdag 8 januari 2013