Help bjz wil mijn kind uit huis plaatsen omdat ze te zwaar is

8 reacties

Op 11 juni krijg ik naar een grote schrik te horen dat mijn 11 jarige dochter uit huis moet worden geplaatst. De reden is dat mijn meisje obesitas heeft. Ze is te zwaar. Ook heeft ze een zogenoemde reactieve hechtstoornis. De laatste keer dat ik met de toemailige voogd mijn dochter weer heb laten testen bij het riagg te Weert door mevrouw Petra Wiermans bleek dat het niet geheel een reactieve hechtstoornis was maar dat ze wel bepaalde signalen vertoonde. Ik heb toen besloten met de voogd en mevrouw Wiermans om toch het etiketje “reactieve hechtstoornis”te geven ook al voldeed ze niet aan alle eisen puur om een indicatie verlenging los te krijgen in het belang van de ambulante hulp die mijn dochtertje krijgt van zorgboerderij Hoeve de Koalder. De hoeve is een goede steun voor Naomi en is biedt daadwerlijk adequate hulp. Voorheen heb ik 3 jaar de thuiszorg hier gehad opgelegd door BJZ omdat hulp nodig was. Maar deze tantes van de thuiszorg waren absoluut niet gespecialiseerd in de problematiek van mijn dochter. Je kunt mijn ergernis wel voorstellen wanneer ze enkel een kopje koffie zaten te drinken en een potje ganzebord speelden met Naomi. Samen met de toemalige voogd zijn we gaan proberen om mijn dochter af te laten vallen. In het ziekenhuis werd mijn meid om de 3 maanden gemeten en gewogen. Ik heb mijn uiterste best gedaan om mijn meisje te laten afvallen en soms lukte dat en soms ook niet. Niemand weet waar haar drang voor eten vandaan komt. En dit is ook nog altijd niet onderzocht. Er is enkel vastgesteld dat ze te zwaar is. Mijn dochter is nu 11 jaar en weegt 60.6 kg ze sport minimaal 2 x per week en ik kook mager. Alle producten heb ik vervangen voor caloriearme gerechten. Natuurlijk snoept ze ook wel en zeker als ze op school is of buiten dan heb ik daar geen zicht op. De op 1 na laatste keer dat we naar het ziekenhuis gingen was mijn dochter bijgekomen en amper gegroeit. Wij kregen te horen als dit niet zou veranderen dat ze uit huis geplaatst zou worden. Haar vader en ik en ook de hoeve hebben ons hard gemaakt en gezorgd dat wat er ook gebeurt het meisje niet meer zou aankomen maar zou afvallen. Vorige week was het zover we kwamen bij de arts en ze was 6 ons kwijt en 1.5 cm gegroeit. De arts zei ik ben zeer tevreden. Wij helemaal gelukkig en blij met dit fantastische nieuws. Sinds een maand of 6 hebben wij een nieuwe voogd omdat de vorige een andere functie kreeg. Deze nieuwe voogd heb ik misschien 5 x ontmoet. Deze nieuwe voogd belde steeds af ivm een crisis en verzette ook de afspraken zelfs die van het ziekenhuis. De hoeve die onze dochter de hulp bieden konden hem maar niet bereiken ze ergenden zich zoals ze dit tegen mij vertelden. Persoonlijk vind ik deze voogd ook echt niet betrokken bij onze dochter en haar dossier. Opeens belde hij me op dat hij vrijdag morgen (het begin van de vakantie van mijn meisje) moest komen. Ik heb gemailt dat hij dat beter een andere keer kon doen aangezien ik te weinig slaap had en we alles al met de hoeve hadden besproken. Toch ging gistermorgen de bel….Ja hoor het was Peter van jeugdzorg. Ik lag nog te slapen en vroeg nog nonchelant of hij mijn bericht niet had gekregen. Dat had hij dus wel. En hij kwam mij even vertellen dat Bureu Jeugdzorg toch vind dat mijn meisje uit huis moet omdat ze te zwaar is. Mijn dochter stond op de gang en hoorde hoe ik tekeer ging tegen deze “back-stabber”. De arts was zeer tevreden dit is de deskundige heb ik tegen hem gezegt. Dit deed hem niets. Hij gaf mij zijn concept rapport en dat mocht ik maar eens fijn gaan doorlezen. Ik heb deze man gevraagd of hij zichzelf nog wel in de spiegel kan aankijken? Mijn dochters vader vroeg hem of hij dit ook bij mensen durfde te zeggen die van het kamp zijn. Hij werd wel wat bleekjes maar bleef bij zijn besluit. Ik heb de voogd de deur gewezen en daarna gehuild zoals elke moeder doet die van haar dochter houdt. Mijn besluit is dat ik een advocaat in de arm neem. Maandag heb ik een afspraak. Altijd heb ik met bjz meegewerkt omdat ik me zorgen maakte ivm de reactievehechtstoornis. Ik heb ze zelf binnengehaald. Hoeveel spijt ik nu heb kan ik niet onder woorden brengen. Heel sneaky wisten ze me eerst OTS op te leggen en nu dit…. Dit laat ik niet over mijn dochter haar rug gaan. Een uithuisplaatsing richt meer schade aan dan dat het zal baten zeker bij een kind met een hechtstoornis. Reageer en geef me tips want ik wil vechten voor het recht van mijn dochter.

zaterdag 12 juli 2014