Laster? En welke juridische stappen zou ik kunnen nemen?

4 reacties

Eind 2008 heeft een buurvrouw ons anoniem aangemeld bij een bepaalde instantie, omdat ze meer over ons gezin wilde weten en wel iemand kende die daar werkte en op ons 'af zou sturen' (dit heeft een buurman later aan ons verteld).

Van die instantie zijn toen ook bij ons op bezoek geweest, hebben de kinderen gezien en hierbij bleek dat de buurvrouw allerlei verhalen over ons en onze kinderen verteld had waar wij erg verbaasd over waren: de kinderen zouden er ziek, zwak en ongezond uit zien (het zijn 3 super gezonde kinderen, nooit ziek), ze zouden nooit buiten spelen (elk droog en zonnig moment grijpen ze aan om bij ons achter op het plein te spelen of iets verderop op een grasveld), ik zou er overbelast uit zien (wat wil je als je moeder in één jaar tijd tot 2x toe ernstig ziek is geweest) en wij zouden niet op normale toon met elkaar communiceren, ofwel hard praten (in dat jaar bleek dat onze jongste dochter aan één oor minder goed hoorde en enkele maanden later ook buisjes kreeg). Omdat onze zoon een behoorlijk sterk karakter heeft en onze oudste dochter begint te puberen, hadden wij zelf al contact gezocht met een pedagogisch bureau voor opvoedondersteuning. Hier hebben wij ook heel veel baat bij gehad. Ook zouden we alles afgeplakt hebben.... (het slaapkamer-rolgordijn aan de zuidkant van het huis is altijd naar beneden vanwege de zon die er continue op schijnt. Op de voordeur zit 'plakfolie', omdat het een huurhuis is en wij niet zoveel geld willen uitgeven aan nieuwe ruiten, op de vensterbank in de keuken staan planten en 's avonds gaat het rolgordijn naar beneden tegen de inkijk). Onze hond zou in de tuin poepen (dat was toen hij nog pup was en dat werd gelijk opgeruimd als hij een ongelukje had gehad, juist omdat de kinderen ook in de tuin speelden).

In die tussentijd heb ik een aanvaring gehad met de intern begeleidster van de basisschool van mijn kinderen. Zij eiste van mij dat ik een keuze zou maken tussen mijn gezin, mijn werk en de avondopleiding die ik op dat moment volgde. Ze heeft diverse beschuldigingen gedaan waar ik heel erg beledigd om was. Later bleek dat ze dat niet alleen bij mij gedaan heeft, maar ook bij andere ouders (die inmiddels wel hun kinderen van school gehaald hadden). Ik heb toen aangegeven geen gesprekken meer op school te willen hebben waar zij bij zou zijn, maar dat ik voor overige gesprekken altijd open zou staan. In februari 2009 hebben we bij die instantie een eindgesprek gehad.

In 2009 kreeg ik ineen een email met het verzoek contact op te nemen omdat ze graag wilden weten hoe het ging en de mogelijkheden wilden bespreken voor opvoedondersteuning. Ik heb ze toen een vriendelijke mail gestuurd waarin ik ze bedankte voor hun bezorgdheid en belangstelling, maar dat het met ons allemaal goed ging en wij het op prijs zouden stellen dat het dossier gesloten zou worden. Wij hebben helemaal geen reactie meer gekregen van ze. Zelfs het pedagogisch bureau heeft contact geprobeerd te leggen, maar kreeg ook geen reactie.

In maart 2010 kregen wij ineens een brief. Ze hadden contact gezocht met de school van mijn kinderen. Volgens die instantie had de directrice gezegd dat ik er overbelast uit zou zien, moeilijk benaderbaar zou zijn en geen gesprek met de school wilde aangaan. Via een telefoongesprek heb ik ze verteld dat hier niets waar van is; dat ik er dan al 2 á 3 jaar overbelast uit zou zien. Ik ben absoluut niet moeilijk benaderbaar, aangezien ik het juist op prijs stel dat iemand zélf naar mij toe komt wanneer er iets aan de hand is en we samen naar een oplossing kunnen zoeken. Dat ik geen gesprek met de school wilde aan gaan klopt ook niet; ik wilde met één bepaald persoon niet meer in gesprek treden, maar met de overige docenten of directieleden zou ik zo in gesprek treden. Ouderavonden ben ik ook altijd bij geweest en ben altijd heel open geweest naar de juffen. De school heeft echter zelf nooit contact met mij gezocht.

Uiteindelijk besloot ik begin deze week de directrice een mail te sturen (ik wil alles zwart op wit hebben) en haar daarin uitgelegd wat die instantie mij vertelde en dat ik van haar een schriftelijke verklaring wilde waarom ze dergelijke uitlatingen gedaan had en in geen enkel opzicht contact met ons gezocht had. Vervolgens kreeg ik een mail van haar terug waarin ze me schreef dat zij inderdaad telefonisch contact heeft gehad met betreffende instantie, maar absoluut niet achter die uitlatingen zat en hier graag met mij over zou praten. Aangezien ook ik graag opheldering wil, heb ik op korte termijn een afspraak met haar. Ik krijg hier echter een heel naar gevoel over. Mijn ene dochter vertelde me dat de directrice alleen aan haar onlangs gevraagd had wat ze die ochtend gegeten en gedronken had (alsof mijn kinderen geen goed ontbijt zouden krijgen), mijn andere dochter vertelde me dat de directrice haar apart had genomen vanwege een eczeemplekje op haar rug en wilde weten wat dit was en hoe ze eraan gekomen was. Vervolgens had ze ook de intern begeleidster erbij gehaald, de persoon die mij eind 2008 heel erg beledigd heeft en met wie ik niets meer te maken wilde hebben.

Ook heb ik ingestemd in een gesprek met de betreffende instantie, maar onder mijn voorwaarden: niet bij ons thuis en in bijzijn van "onze medewerkster" van het pedagogisch bureau.

Ik heb echter het gevoel dat ik tussen school en die instantie uitgespeeld wordt, omdat ze nu dus ook nog eens elkaars woorden gaan verdraaien. Ik wil daar niets mee te maken hebben. Dit gaat ten koste van mijn gezin, over de hoofden van mijn kinderen en dat wil ik niet laten gebeuren. Bij het gesprek met de directrice neem ik pen en papier mee en noteer alles wat zij mij te vertellen heeft. Dit zal ik ook uitwerken en mijn idee is dat het door ons beide ondertekend moet worden; zo kan zij mijn woorden niet verdraaien, maar ik andersom ook haar woorden niet.

Ik begrijp dat het heel ingewikkeld is om dit alles zo te lezen. Wij zitten er midden in en wij snappen niet eens meer wat er allemaal gebeurd. Dit weekend gaan we uitzoeken of onze rechtsbijstandsverzekering het dekt om hier stappen tegen te ondernemen. Het liefst schakelen wij een juridisch adviseur in, maar hebben geen idee welke weg we bewandelen moeten.

Wel wil ik er heel duidelijk in zijn dat ik absoluut niet tegen die betreffende instantie ben en het juist toejuich dat zoiets bestaat. Maar wél bij gezinnen waar het ook daadwerkelijk nodig is. Wij zijn 2 trotse ouders die het beste voor hebben met hun kinderen en hun best doen, net als de meeste andere ouders, om hun kinderen een goede, veilige en gezonde basis te geven voor hun toekomst. En dat dit niet altijd even makkelijk is, kan elke ouder beamen. Daarnaast heb ik (op schrift en getuigen) dat de school in veel dingen heel erg nalatig is geweest en ik ze daarvoor een proces had kunnen aandoen. Maar dit heb ik niet gedaan, omdat mijn kinderen met plezier naar die school gingen. Maar in januari dit jaar kregen we te horen dat de school gaat sluiten.... Het recht zegeviert, dat absoluut, maar ik kan dit niet zonder meer loslaten.

Die instantie en de school hebben een gigantische inbreuk op mijn gevoel, op ons gezin, op mijn geloofwaardigheid als ouder gedaan en dat doet ongelooflijk veel pijn. Ik wil hier iets mee kunnen en hier iets aan kunnen doen. En als het moet, een aanklacht indienen wegens laster. En nee, ik wil er geen geld aan verdienen of wat dan ook. Het enige wat ik wil is dat mijn naam gezuiverd wordt, maar vooral rúst in mijn gezin.

Ik hoop dat er goede adviezen komen, want wij zien door de bomen het bos niet meer.

Alvast bedankt!

vrijdag 9 april 2010