Mijn zoontje van 4 is geplaatst in een pleeggezin

0 reacties

Ik ben een mama van bijna 35. Ik heb een zoontje die in maart 5 jaar word. Heb een heel slechte tijd gehad met mijn ex partner. Hij is de vader van mijn zoontje. Hij heeft nooit naar zijn kind omgekeken en we hadden dagelijks ruzie. Ik heb mijn zoontje zoveel moeten beschermen tegen hem. Ik ben zwaar depressief geworden en zwaar verslaafd door al de misserie van dien. Ik ben met spoed opgenomen door mijn pillen gebruik, drugs en drank. Ik wilde er niet meer zijn.

Zo erg was het.. Ik heb alles gedaan voor mijn kind. Dag en nacht stond ik voor hem klaar, maar ik had niemand, echt niemand meer die klaar stond voor mij. Ben achteruit gegaan. Vanaf dat moment hebben ze maatregelen getroffen van pleegzorg en jongeren welzijn en hebben ze mijn kind geplaats in een pleeggezin. Ik ben toen in de kliniek opgenomen. Ik heb gesmeekt naar mijn familie toe om mijn zoontje tijdelijk bij te houden tot ik genezen ben van mijn verslaving, maar helaas. Ik heb de rotste familie die er bestaat. Niemand stond er voor open.

Nu, een jaar en 4 maanden verder, ben ik al clean heb ik mij herpakt. Door mijn zoon ben uit mijn depressie geraakt en van mijn verslaving af. Ik zie mijn zoontje nu 2 maal per maand de ene keer voor 1 dag 8 uurtjes. De andere 2 dagen mag hij sinds kort pas blijven slapen. Ik ga eraan kapot dat ik gestraft word, doordat ze zolang mijn zoontje van me weg nemen. Ik ben radeloos.

Volgens pleegzorg ben ik ook te lief te braaf en moet ik harder optreden, omdat mijn zoontje heel intilligent is, is hij een moeilijk kind. Volgens pleegzorg moeten mijn grenzen stellen consequent zijn enz. Allemaal goed en wel, maar hoe kan ik bewijzen dat ik zijn mama ben als ik maar 2 maal per maand de kans toe krijg. Dit heb ik niet verdiend. Alles heb ik voor mijn zoon over en als het te lief zijn voor u kind de reden is dat ik hem niet terug krijg, vind ik dit schandalig!

Op 10 december 2015 komt het terug voor de jeugdrechtbank en ik heb daar heel veel zenuwen van, omdat de papa van mijn zoon nu plots weer opduikt en hij heeft er nooit naar gekeken. Ik ben een werkende alleenstaande mama, ik ben lief en zorgzaam en heb het hart op de juiste plaats. Enkel heb ik mijn leven ons leven laten kapot maken door mannen zonder grenzen. Mannen die ons leven verwoesten. Kan iemand mij een beetje raad geven hoe ik mij kan verantwoorden tegen over de jeugdrechter volgende week? Ik ben heel introvert ik klap volledig dicht. Vorig jaar was het ook zo. Maar ik wil mijn zegje doen. Ik wil mijn kind terug. Mijn zoon heeft mij nodig. Hoe stel ik een deftige brief op voor de jeugdrechter voor het geval ik er geen zinnig woord uit krijg?

zondag 6 december 2015