Vader eist dna test en voogdij over niet erkend kind

1 reactie

Hallo iedereen,

Ik werd in 2014 zwanger, de vader was hier niet blij mee en wou er niks mee te maken hebben. Hier had ik het heel erg moeilijk mee, maar je kan iemand niet dwingen om te blijven.
Toen mijn dochter werd geboren, hoorde ik nog steeds niks van hem, de enige persoon van zijn familie die iets van zich liet horen en ook soms langskwam was zijn stiefzusje. Er waren altijd wel mensen die praatten en zeiden dat de vader van mijn kind slechte dingen deed en slechte dingen over mij zei, maar zelf had ik geen contact met hem dus ik weet ook niet wat hiervan waar is. Toen ze 1 jaar werd kreeg ik ineens een berichtje dat hij nu wel zijn verantwoordelijkheid wou nemen en een vader wou zijn. Na lang nadenken ben ik erop ingegaan, en sprak met hem af. Hij mocht zijn kind zien, maar wel met mij erbij. De eerste maand ging het goed, hij had 2 keer per week vrij en kwam dan langs om haar te zien. Ik weet niet wat er gebeurde, maar hij kwam ineens zijn afspraken niet meer na, hij kwam vaak veel te laat of reageerde uren later, soms pas dagen later terug op mijn berichtjes, als ik belde nam hij niet op. Uiteindelijk zei hij dat hij een dna test wou en hij wou dat ze bij hem bleef slapen enz. De dna test mocht hij best van mij uit doen, maar andere mensen hebben mij dit afgeraden. Bij hem slapen dat was voor mij nog veel te vroeg, aangezien ze hem nog niet echt kent (nu nog steeds niet), ze huilt iedere keer als ze bij hem is en hij wil nog niet eens een luier verschonen. Hoe wil hij dan eigenlijk voor haar zorgen? Hij woont op een kamer boven een koffieshop, hier haalt hij regelmatig wiet en dat rookt hij regelmatig, dit gaf hij mij zelf eerlijk toe, hij werkt wel, maar heeft nog niet een keer bijvoorbeeld luiers gekocht of iets dergelijks. Ik vraag hem ook niet om geld, daar gaat het mij ook echt niet om. Het is gewoon dat ik het gevoel heb dat ik hier meer moeite voor doe om het te laten werken, ik vraag hem heel vaak wanneer hij kon afspreken, en ik stelde voor om vaste dagen te doen, zodat er wat meer regelmaat kwam, dit wou hij niet. Als ik vroeg of hij bijv. maandag kon ( op zijn vrije dag) en dan antwoordde hij vaak met 'misschien'.. Wat voor een signaal geef je daarmee af..? Dat het je niet veel uitmaakt.. Ik heb hem ook zo vaak gevraagd hoe laat we konden komen en wat hem het beste schikte, maar dan kwam hij nooit op tijd en stonden mijn dochter en ik ergens uren te wachten en tegen de tijd dat hij kwam opdagen was het tijd voor haar dutje of etenstijd. En ja, ik ben ook wel eens te laat gekomen, maar dat kwam door de drukte op de weg. Op de andere manier heb ik het ook geprobeerd, dat ik gewoon zei zo en zo laat, daar op die plek enz. maar dit werkte helemaal averechts. Ik heb heel veel dingen geslikt en over me heen laten gaan, zodat hij een band kon opbouwen met haar, terwijl hij juist degene is die eigenlijk moet laten zien dat hij haar nu wel echt wil, maar hij doet er geen moeite meer voor. Hij stuurde me een bericht dat dit geen zin meer had voor hem en dat hij het geprobeerd heeft. Dus met andere woorden dat hij er genoeg van had. Hier heb ik geen antwoord op gegeven simpelweg omdat ik sprakeloos was. Vandaag kreeg ik weer een bericht dat hij haar dna nodig heeft en een vaderschapstest gaat doen, en dan ook de voogdij gaat aanvragen. Kan hij dit zomaar doen? Hij heeft haar niet erkend, maar als hij dit via een rechter gaat doen, kan hij dan ook de voogdij aanvragen over haar? Ik wil natuurlijk het liefst er zelf met hem uitkomen, maar ik heb het al zoveel kansen gegeven, ik weet niet goed wat ik hier mee moet doen. In totaal is hij nu 7 maanden in haar leven, maar als ik alles bij elkaar op tel heeft hij haar geloof ik hooguit 30 keer gezien. Iemand die hier meer verstand van heeft?

zaterdag 2 januari 2016