Zoon woont in een pleeggezin, wat zijn nu eigenlijk mijn rechten?

3 reacties

Ruim anderhalf jaar geleden is mijn zoon, 16 jaar, vrijwillig uit huis geplaatst. Hij woont nu in een pleeggezin. Dit klinkt simpel, maar hier gaat heel veel aan vooraf.
Bij kennismaking gesprek wordt duidelijk gemaakt wat je rechten en plichten zijn als ouder. Ik heb gekozen voor dit gezin, mede omdat we tot goede afspraken konden komen. Mijn wens, of doel, was om weer goed contact te krijgen met mijn zoon. Ik zou graag betrokken blijven bij zijn school, activiteiten en gewoon alles wat hij doet. Dit is toegezegd.
Verbaast was ik, dat pleegouders al binnen een maand na plaatsing mailde dat zij vonden dat ze recht hebben op de kinderbijslag, omdat ik niet aan het bedrag kom volgens hun wat ik aan mijn zoon uitgeef.
Dit terwijl ik wel een eigen bijdrage heb van 130 euro per maand voor het plaatsen in een pleeggezin.
Ook kreeg ik vrij vlot al rekeningen van school, uitjes, eigen bijdrage en werkweek. In de pleegzorgmap staat ook dat ik hier verantwoordelijk voor ben. Toch gaf me dit een vreemd gevoel. Pleeggezin ontvangt 500 euro per maand voor de verzorging van het pleegkind.

Echter, nu 18 maand later voel ik me steeds verder van hem afstaan.
Contact is er nouwelijks. Ik bel hem regelmatig, stuur hem brieven, kaarten, boeken of mailtjes, maar niets komt terug. Ik heb pleegouders gevraagt om hem te motiveren om contact te zoeken.
Nu ben ik er achter gekomen dat hij wel graag wil, maar dat het niet mag van zn pleegouders. en dit vermoeden had ik al.
De eerste 6 maand gooiden ze er op dat ze graag als een gezin wilden binden, dus in alle rust endat het voor mijn zoon verwarrend zou zijn als ik hem regelmatig zou zien.

Mijn zoon vroeg mij om eens te komen kijken bij zn sportactiviteiten, ja natuurlijk. Dezelfde avond kreeg ik een mail dat dit zeker niet de bedoeling was, omdat dit te onvelig zou worden voor mijn zoon. Toen ik om duidleijke uitleg vroeg mailden ze me dat hij een aantal dagen van slag was als hij contact zou hebben met mij, omdat hij me mist...

Ook spullen kopen, kleding, presentje, schoenen of wat dan ook, is er niet bij. Dit kunnen ze niet waarderen, omdat hij zo iets met verdienen. Hij moet leren om met spullen om te gaan.

Mijn zoon bezoeken is helemaal een ellende...ik wil de kinderen, zijn 2 jongere broertjes meenemen op bezoek, maar dat wordt altijd afgewimpeld. Dit is lastig want ze zijn druk volgens hun. Maar mijn zoon mist ze enorm, dit geeft dus veel stress! Er is in het begin toegezegt dat hij ook bij ons thusi zou mogen komen,nog nooit is hij een keer geweest. Ik ga altijd naar de pleegouders toe, maar dit is lastig te plannen dan kunnen ze dit niet an dan kunnen ze dat niet. Het is veel passen en meten.

Dit is een topje van de ijsberg, maar ik heb uit respect voor de pleegouders, en om het allemaal wat rustig te houden, me aangepast aan hun wensen. Maar ik merk dat het nu wel uit de hand loopt. Ik heb het gevoel mijn zoon helemaal kwijt te raken. Het kleine beetje contact wat er is, wordt meteen onder de loep gelegt, wat we zeggen wat we doen, t is op eischalen lopen. Ik mis mijn zoon enorm, hij mist mij ook enorm. Het is een hartverscheurend gevoel.

Ik heb dit al eens aangegeven bij pleegouders maar die zijn niet te verwurmen. Ik krijg belerende mailtjes over de opvoeding en hoe zij er over denken. Maar ik voel me als moeder vreselijk aan de kant gezet.

Pleegzorg reageert niet op mijn mail dus volgende week ga ik bellen met de organisatie zelf.

Ik vraag me af wat mijn rechten zijn als moeder. Ik heb zelf nog gezag. Maar zelden word ik op de hoogte gehouden over zijn welzijn. Alleen schoolzaken krijg ik af en toe per mail te lezen. Maar foto's, leuke annektodes en meer dat soort dingen wat ik als moeder zo nodig ben krijg ik nooit. Het is zakelijk en afstandelijk.

Ik wil hem vaker zien, maar wil de boel niet ontwrichten. want hoe gaat dat uitwerken op hem?!

In de laatste onderzoek wat hij heeft gehad, stond in het verslag letterlijk "moeder zoekt weinig contact met zoon en anders om is dat ook zo..." Vreselijk, zijn deze mensen de boel aan het verdraaien? Ook stonden er andere zware onwaarheden in.
Ook vind ik het vreemd dat ik niet betrokken ben geweest bij deze onderzoeken en gesprekken.

Heeft iemand hier ervaring mee?
Op het internet kan ik er weinig over terug vinden wat ervaringen betreft als het om rechten en plichten gaat.

zaterdag 16 mei 2015