Mijn kinderen en ik (alleenstaande moeder) worden bedreigd en geïntimideerd door de buren. De woningbouwvereniging grijpt niet in. Wat nu?

4 reacties

Ik ben een alleenstaande moeder met vier kinderen. Sinds een aantal jaren worden mijn kinderen en ik bedreigd en geïntimideerd door onze directe buren. Mijn zoontje van tien wordt zelfs in het nekvel gegrepen en geslagen. De woningbouwvereniging grijpt niet in, maar adviseert mij om dan maar te gaan verhuizen. Mijn kinderen zijn echter alle vier geboren in dit huis en er bijzonder aan gehecht. Bovendien kan ik mj de kosten die een verhuizing met zich mee zou brengen niet veroorloven.
Daar komt nog bij dat ik het principieel onjuist vind dat wij zouden moeten verhuizen vanwege het wangedrag en gebrek aan fatsoen van onze buren.
Dat wangedrag gaat erg ver. Mijn dochtertje van zeven krijgt te horen: "Jouw moeder, zij hoer zijn!" (het betreft hier een Marokkaanse familie). Tegen mij wordt gezegd: "Wij jou maak kapot!" Er wordt op muren gebonkt, omdat men zogenaamd last van ons heeft, de politie wordt op ons afgestuurd omdat wij overlast zouden veroorzaken, het AMK wordt ingeschakeld omdat mijn twee jongste kinderen (zeven en tien jaar oud!) 's nachts om drie uur nog op straat zouden lopen, men beweert dat de kinderen bij hen aan de deur komen om om eten te bedelen, enzovoort, enzovoort. Er is zelfs beweerd dat ik mijn oudste dochter prostitueer. Telkens wordt op deze meldingen gereageerd, telkens blijkt dat het om valse aantijgingen gaat. Nu hebben politie en woningbouwvereniging gezegd dat men eerst maar eens de beschuldigingen hard moet maken. Met als gevolg dat wij nu, overal waar wij ook maar gaan, gefotografeerd worden.
De situatie is voor ons allen erg intimiderend en dreigt onhoudbaar te worden. Het gezinsleven lijdt eronder, omdat wij allemaal aldoor op de toppen van onze zenuwen lopen.
Bovendien verspreidt e.e.a. zich als een olievlek, zodat mijn kinderen en ik in de hele buurt zo'n beetje vogelvrij zijn. Met name mijn zoontje van tien, die toch al ADHD heeft, ondervindt hier erg veel hinder van, vooral omdat het nu wat mooier weer wordt en hij, vanzelfsprekend, graag zo nu en dan eens buiten speelt. Maar vooral hij, die het toch al erg moeilijk heeft vanwege zijn stoornis, wordt geterroriseerd, geslagen en uitgescholden, zijn spulletjes (fiets, vishengel) worden vernield en zijn kleren kapot getrokken. Door zowel volwassenen als door kinderen.
Men gaat zelfs zo ver dat men de eigen overtollige huisraad bij ons in de tuin gooit en vervolgens de milieupolitie inschakelt om ons te laten vervolgen wegens vervuiling.
Gesprekken met de woningbouwvereniging, de wijkagent en Bureau Jeugdzorg halen erg weinig uit. De boodschap luidt eigenlijk dat wij ons er maar bij neer moeten leggen, ons héél rustig houden en, bij wijze van spreken, met gebogen hoofd door de buurt gaan. Met, als uiterste redmiddel, een verhuizing.
Dit alles is, m.i. volkomen onacceptabel, temeer daar wij op geen enkele manier overlast veroorzaken en onze uiterste best doen om alle geldende fatsoensnormen in acht te nemen.
Kan ik hier, juridisch of anderszins, actie tegen ondernemen? Ik heb aldoor maar het gevoel dat ik, voor de huur die ik toch maandelijks moet betalen, ook veiligheid en enig woongenot mag verwachten, voor mijzelf en, vooral, voor mijn kinderen. Bedreiging, laster en smaad, vernieling van andermans eigendommen, dat is toch allemaal nog steeds strafbaar?
Ik wacht met smart op een reactie, want dit alles drijft mij tot wanhoop

maandag 12 april 2010