Uitspraak Tuchtcollege - het staken van noodzakelijke cardiale medicatie zonder diagnostiek te plegen-nieuwe jurisprudentie?

0 reacties

Aanleiding
Het overlijden van mijn moeder en de omstandigheden waaronder ze is overleden in het verzorgingshuis waar ze vanaf 2011 woonde. Ze leed aan hoge bloeddruk en linkerventrikelhypertrofie een vorm van hartfalen.
Na onderzoek bleek dat vanaf 2012 haar hartfalenmedicatie werd afgebouwd en vervolgens gestaakt in april 2013. Er is geen diagnostiek gepleegd d.m.v. echocardiografie.

Belang
Het Regionaal Tuchtcollege deed uitspraak over de zaak op 7 maart 2017 en het Centraal Tuchtcollege op 14 september 2017
Volgens de uitspraak van de Tuchtcolleges in Den Haag heeft de huisarts:
- de absolute macht om zonder diagnostiek de noodzakelijke cardiale medicatie stop te zetten.
- hoeft de huisarts niet te overleggen met de cardioloog en andere zorgverleners
- informed consent en communicatie richting de familie/mantelzorger is van ondergeschikt belang. Alhoewel in het patiëntendossier geen verslaglegging te vinden is waaruit blijkt dat het staken van medicatie, behandelstrategie en –keuzes met de familie is besproken, krijgt de arts gelijk.
- In het elektronisch patiëntendossier (EPD) staan diagnoses (CVA, diabetes mellitus 2) waarover de familie niet was geïnformeerd.
- De informatie in het EPD klopt niet en geeft een misleidende voorstelling van zaken. Het EPD heeft naast de functie van het verstrekken van informatie over de gestelde diagnose bij de patiënt tevens een verantwoordingsfunctie.

Vragen:
Hoe goed is de gemiddelde burger hierover geïnformeerd dat een huisarts zonder diagnostiek te plegen de stekker eruit mag trekken?
Conclusie is dat op grond van onderbuikgevoelens, hypotheses en aannames een arts mag besluiten om de noodzakelijke medicatie/behandeling te staken.
Hoe verhoudt deze uitspraak zich tot de WGBO waarin de rechten van de patiënt zijn vastgelegd?
Is dit nieuwe jurisprudentie, gepubliceerd beleid? De wet gaat blijkbaar er vanuit/verondersteld dat burgers geïnformeerd zijn over deze criteria?

Conclusie
Deze uitspraak werkt niet alleen rechtsongelijkheid en willekeur in de hand maar biedt veel ruimte voor interpretatie.
Dat maakt dat chronisch zieken, kwetsbare ouderen en gehandicapten ongelijke kansen krijgen.
De uitspraak wringt met artikel 11 van de Grondwet: de onaantastbaarheid van het lichaam.
U kunt het dossier bekijken onder goo.gl/tczGXp en de uitspraak onder goo.gl/2bF4dG

vrijdag 2 februari 2018