verstrekken van medicijnen

1 reactie

mijn schoonmoeder verstrekte oxazepam aan haar zoon die hem op zelfmoord gedachten bracht. hiervan was ze op de hoogte. het feit zij ze gaf omdat zijn arts dit niet verstandig achtte. onder invloed van deze middelen veranderde hij in een persoon die ik voorheen niet kende. het feit dat zijn moeder hem dit gaf omdat de eigen arts dit niet verantwoordelijk achtte.

 

in het begin gaf ze hem een halve strip en ik wou dit stoppen. bezorgd ben ik zijn moeder om hulp gaan vragen en gezegd hier mee te stoppen. ze verklaarde deze pillen zelf niet te nemen maar ze voor hem via de psychiater kreeg. ik vond dat ze hier mee moest stoppen want onder invloed wekte het zelfmoord gedachten op. in eerste instantie heb ik dit achterwege gelaten en gezegd dat hij raar ging praten en enge dingen zei. toen vroeg ze op een rare manier,, denkt ie ook aan zelfmoord dan?" hierop antwoordde ik bevestigend. die vraag is me lang bij gebleven en het maakte me bang.

 

ik heb zijn broer die er bij was gevraagd een oog in het zeil te houden en vroeg hem op te letten dat zij stopte. hij antwoordde dat het hem niet kon schelen. ik heb dus extra opgelet. tot mijn grote verbazing kwam hij thuis met een hele krat bier die hij van zijn moeder had gekregen. de eerste keer dat ze dit voor heb kocht. hij zei dat hij geen pillen meer kreeg van haar. toch voelde ik dat hij loog want hij was zichzelf niet. en als ik hem erop aan sprak moest ik niet zeuren.

 

op nuchtere momenten confronteerde ik hem met wat hij allemaal gezegd had en dat ik me zorgen maakte. ik vond dat zijn moeder wou dat hij zelfmoord zou plegen. dat zou hij nooit doen want hij zou opa worden en hij hield van het leven. en van mij, daar hield hij het meest van. en ik van hem. toch was ik niet gerust. hij kon zich ook niet herinneren dat hij dat gezegd had en werd zelfs kwaad. hij wou er niet van horen. hij wou het niet.

 

dit speelde zich af in mei 2009. mijn 50ste verjaardag was 29 juni en we hadden mooie plannen om dit te vieren. herhaaldelijk vroeg ik hem of zijn moeder nog pillen gaf maar dit ontkende hij. toch vond ik wel eens een doos met haar naam erop. later zou blijken dat ze hem meer dan ooit te voren gaf.

 

en toen de dag na mijn verjaardag kwam ik de woonkamer binnen en daar hing hij voor de tv. wat er toen gebeurde is een nachtmerrie die ik nooit te boven kom.

 

ik heb het zijn moeder zelf verteld en tot mijn grote verbazing was haar eerste reactie,, eerder dan ik verwacht had". dus het is expres gedaan. ook heeft ze niet gevraagd of we ruzie hadden of wat er aan vooraf is gegaan. ze had het over de fiets en inboedel die mijn eigendommen waren. hij zelf had niets en alles heb ik gekocht of cadeau gekregen. toen ik thuis arriveerde mocht ik het huis niet meer in en ze had de woningstichting opgedragen direct andere sloten op het huis te zetten. en daar stond ik met dat wat ik aan had. beduusd niet wetende wat er aan de hand was. ontgoocheld. ook had hij een begrafenis verzekering afgesloten maar zelfs die mocht ik niet pakken. de politie bonjourde me aan de arm het huis uit.

 

zijn moeder heeft hem tegen zijn wil in laten cremeren. ik mocht geen afscheid nemen van ons huis waar ik tien jaar met hem gewoond heb. van hem mocht ik ook geen afscheid nemen want zijn moeder wou dit niet hebben. de sieraden die hij om had waren van mij en een ring van mijn overleden moeder droeg hij ook. maar ik heb alles van 50 jaar leven moeten inleveren en verliezen. ik vraag me af of dit zo maar kan. en dit is nog maar het topje van de ijsberg die ik en mijn vriend hebben moeteen meemaken.

 

mijn leven is een chaos en ik mis mijn geliefde zo erg. ik weet niet hoe ik dit ooit moet verwerken. het feit dat ze haar zoon de dood heeft ingejaagd kan ik niet vatten maar dat dit ongestraft kan is voor mij onacceptabel. ook dat ze tegen iedereen zzegt dat ik een relatie had waar hij achter was gekomen kan ik niet verkroppen want dat is een grote leugen. ze pleegt laster en smaad.

 

a u b help me hiermee. dit had hij nooit gewild.

 

met vriendelijke groet, joke bosch

donderdag 30 december 2010