Mijn vriend wil niets vast leggen

4 reacties

Ik zal mijn (onze) situatie eerst kort proberen uit te leggen:

6 jaar geleden heb ik mijn huis gekocht terwijl ik toen net een realtie had met deze man, hij heeft ook een koophuis waar wij (ik met mijn zoon) niet konden wonen omdat hij na later bleek een geheim te hebben wat ik in die tijd niet wist en dit huis ook te klein was. Hij trekt na 3 maanden zo'n beetje bij mij in, in het begin zeer moeizaam omdat hij eerst willen wennen aan het feit of dat hij wel met zoon onder een dak wilde wonen. Regelmatig heeft hij gezegd dat hij het allemaal niet wist omdat hij geen kinderen wilde. Na 2 jaar gebeurd er iets waardoor hij het geheim wel moest vertellen aan mij. In deze tijd heb ik het wel eens over samenwonen gehad en of we beide huizen moesten verkopen zodat wij samen iets nieuws konden kopen. Alles in die richting heeft hij zo.n beetje afgewezen. Hij koopt in die tijd een loods waar hij al zijn spullen, ook uit zijn huis wat hij in die tijd op zijn gemakje zo aan het leeghalen is (hij heeft hier 3 jaar over gedaan)
Zij volledige inboedel staat nu dus in zijn loods en we leven met mijn spullen, wel commentaar geven op mijn muziek installatie maar die van hem mag hier niet staan omdat anders misschien mijn zoon (16 jaar en nooit heeft stuk gemaakt, maar goed) en of de kat (waar hij een hekel aan heeft) die stuk kunnen maken.
Nadat hij ondertussen nog 2 huizen heeft gekocht en verhuurd, hebben we afgesproken in mijn huis te gaan wonen. Nog steeds niets op papier want daar wil hij eigenlijk niet van weten. Als hij na 4 jaar besluit zijn huis niet te verkopen maar te verbouwen en ook te verhuren (omdat de tijd ervoor heeft gezorgd dat hij niet meer het bedrag voor huis krijgt wat hij in gedachte had) zijn we nu 6 jaar verder. De huuropbrengsten van zijn woonhuis houdt hij voorzichzelf. Al deze tijd heb ik geen woonlasten gevraagd omdat hij vertelde dat de huuropbrengsten van huizen ook mij ten goede zou komen en ik altijd het idee had waarom zou ik hem nu het vel over de oren halen terwijl heij moementeel zoveel onkosten heeft van het verbouwen. Uiteindelijk is het toch allemaal voor samen. Dacht ik...
Hij woont bij mij en betaald sinds 1 jaar mee aan de lasten van het huis (geen aflossing). Na al deze tijd blijkt dat hij met het geld wat hij vangt van alle huuropbrengsten zijn werk wil opzeggen omdat hij daar geen zin meer in h
Al zijn geld heeft hij dus nodig om als inkomsten te zien voor zichzelf.

De situatie is nu dus, dat hij voor een zeer laag bedrag na aftrek van alle belasting (mijn huis is voor de helft afbetaald) bij mij woont, niet van plan is om daar verder in te investeren zoals een nieuwe keuken of iets dergelijks omdat het zijn huis niet is en hij dit ook geheel onbelangrijk vindt. Hij vindt overigens dat alles in huis onbelangrijk is zoals schoonmaken enzo. Vaak heb ik gevraagd of hij iets daarin kan betekenen maar komt er nooit mee. Op mijn vrije dag doe ik het huishouden en op zijn vrije dag is hij met zijn huizen bezig of zijn loods of vissen . Wij werken allebei 4 dagen trouwens.

Om zijn doel in het leven te behalen om niet meer te hoeven werken lukt dat aardig maar ik heb het gevoel dat er geen samen is.
We leven nu dus in mijn huis en in principe (buiten een kraan of een kleinigheid waar hij wel aan wil betalem omdat hij anders ook niet kan douchen) gaat er nu voor de toekomst niets meer veranderen. Hij woont nog steeds op het adres van zijn eigen huis, alla kosten van dingen hier in huis betaal ik of zal ik zelf moeten betalen want vernieuwing van dingen voor in huis vindt hij maar onzin. Als de kosten van boodschappen bijvoorbeeld hoger uitvallen,omdat er bv eters zijn dan moet ik dat maar uitrekenen en aan hem voorleggen dan betalld hij wel mee, Zo gaat dat met zo.n beetjes alles maar hij bepaald of hij er wel aan mee wil doen.

Dit alles geeft mij een zeer onbehaaglijk gevoel en zeker niet het idee van samen.

Het komt er dus op neer dat ik straks nog steeds 4 of misschien wel 5 dagen werk, ( ik krijg nu nog een laag bedrag van mijn ex voor mijn zoon en natuurlijk de alleenstaande kinderbelasting voordelen) maar als hij straks 18 is ook niet meer en mijn vriend heeft al aangegeven niet voor mijn zoon te willen willen opdraaien ik het huishouden, mijn huis onderhouden, de tuin enz. zelf moet regelen en meneer kan gaan vissen en leven van zijn huuropbrengsten.

Buiten dit alles kunnen we het goed vinden maar dit knaagt verschrikkelijk aan mij. Hoe pak ik dit aan?

donderdag 20 oktober 2011