Hoe helpen, nu 24/7 ellende oplevert?

0 reacties

Laat ik beginnen met dat mijn buren diep in hun hart echt wel goedwillende mensen zijn.

2 jaar geleden ben ik na heel lang overwegen om in te grijpen, toch tot tweemaal toe naar mijn buren gestapt. Het was echt elke dag mega ruzie en het was niet meer te houden. Een gezin met 4 kinderen is ook niet makkelijk maar elke dag je kinderen fysiek en geestelijk intimideren dat gaat mij echt tever. Dus ben ik dan ook in gesprek gegaan en heb aangegeven middels een rustige niet een verwijtende toon wat er aan de hand is en of dat niet anders zou moeten/kunnen. De buurman gaf me zelfs een hand en gaf me gelijk. Tijdens deze gesprekken heb ik ook aangegeven dat als de situatie zo zou blijven dit zonder twijfel een melding zou opleveren bij wat nu Veilig Thuis heet. Heb ook niet ontkent nog bekent dat ik dat zou zijn want ik hoopte oprecht dat het anders zou worden. Maar helaas, in plaats van minder liep het echt totaal uit de hand. Samen met allemaal buren overleg wat te doen leverde op dat we melding wilden maken. Dat heb ik als eerste gedaan en u raad het bijna alle van de zogenaamde bezorgde buren deden uiteraard niets.

Op de dag dat de buren ook op de hoogte werden gesteld dat er een officieel onderzoek zou komen stond ik even met mijn oren te klapperen. Ik kreeg te horen dat mijn naam gewoon in het rapport vermeld stond. Wie de derde partij was (de partij die bij een melding door Veilig Thuis benaderd word om te controleren of een melding gegrond of ongegrond is zoals school, huisarts, enz) dat stond er uiteraard niet in. En wie van de overige buren wel melding hadden gemaakt was ook geen enkele naam te vinden. En tja, geloof me dan is je leven echt opeens een ware hel. Ineens ben je van bezorgde buur opeens onbeschermd af te schieten wild. Dezelfde dag werd mijn vriendin opzettelijk bijna aangereden, is tot op de dag van vandaag geluidsoverlast dagelijks een feit, er een super trampoline precies zo neergezet dat wij en niet meer zonder bekeken te worden in de tuin kunnen zitten maar ook niet in de woonkamer. Heeft de buurman zijn discotheekboxen rechtstreeks op onze aangrenzende tussenmuur gemonteerd en oh mensen geloof me het is echt een hel.

Het ergste is echter dat er niets veranderd is. Veilig Thuis was nog geen week na afsluiting van het dossier weg of de ellende begon dubbel zo hard terug te komen. En tja toen werd het me echt teveel. Ik heb mijn telefoon gepakt. Deze op opnemen gezet en letterlijk op de opname fysiek en mentaal geweld van beide ouders staan. Waarin beide ouders toegeven te slaan, waarin ze letterlijk elkaar de schuld geven over alles en erger nog waarbij alle kinderen gewoon aanwezig zijn en erbij betrokken worden. (aanleiding was dat vaders zijn dochter een enorme klap gaf welke ik echt terwijl ik in de tuin zat kon horen. Dus de telefoon op opnemen gezet en Veilig Thuis gebeld. Lang verhaal maar uiteindelijk heb ik zelfs de politie nog gebeld die zijn langs geweest en nu komt het vader en moeder stuurden de betreffende kinderen snel naar boven en de agenten hebben dochter niet eens erbij geroepen om op letsel te controleren. De buurvrouw melde dat er niets aan de hand was. Ze waren even wat luidruchtig en nee zeg niks aan de hand. En weg waren ze. Politie was de straat nog niet uit of ik kreeg me toch een bedreigingen naar mijn hoofd.

Tegenwoordig durf ik mijn honden niet eens alleen te laten omdat ik zeker weet dat de buurman ze wat zal aandoen. Dat is al gebeurd want 1 van onze honden is wel zo fel op hem dat het maar goed is dat de schutting ertussen zit. Is het elke dag feest qua ruzies, keiharde muziek, extra stampen, schreeuwen, auto zo parkeren dat wij er echt niet meer normaal bij kunnen en ga maar door. Na echt een niet ongelooflijke week met overlast heb ik de wijkagent gebeld en deze is in functie gekomen en heeft de buren aangesproken. Maar het houd niet op. Tegenwoordig als het weer te gek word trekken ze snel alle deuren en ramen dicht en dan hup worden de kinderen me toch even onder handen genomen.

Zelf 43 jaar en ik heb echt werkelijk nog nooit in heel mijn leven zulke buren gehad. Helaas wonen we beiden in een koopwoning en dus dat maakt alles al lastiger. Maar hoe in vredesnaam kom je hier nou uit? Ik heb nu het gevoel alsof ik fout ben en dat is niet zo. Ik heb niks fout gedaan. Ik heb ook niet onterecht melding gemaakt want alles wat ik heb gemeld is waar en bewijsbaar. En dan gaan zij slachtoffertje spelen? Zelfs de politie gaf al aan dat het inderdaad wel beter kan wat regelgeving betreft want ook zij vinden dat melders echt meer bescherming moeten krijgen. Nu is Veilig Thuis enkel en alleen er voor de "gemelde gezinnen" en is er voor melders niets aan beschermende regels.

Wij willen gewoon rust. Geen expres overlast, terroriseren, bedreigingen. Weer gewoon buiten kunnen zitten en in de kamer zonder constant bekeken te worden en ergste is tegen ons opgehitste kinderen met grote mond te krijgen. Want dat is wel het meest frustrerende. Vader vind het heerlijk om zijn kinderen te laten zien hoe goed hij is in treiteren. En tja zolang papa de buren treitert dan vinden de kinderen dat prachtig. Dus dan mag dat toch ook wel van papa als ze het zelf ook doen?

Ik woon nu al bijna 7 jaar samen met mijn vriendin in een echt super relatie maar ik durf bijna niet te zeggen maar ik zit echt op eind van mijn latijn en soms echt te denken is me dit allemaal het wel waard. Wil ik hier nog veel langer in zitten of zeg ik sorry maar ik verhuis want dit trek ik niet meer.

maandag 18 april 2016