Een ingewikkelde zaak... (helaas)

14 reacties

Hallo,

Ik weet niet waar dit verhaal onder valt, maar het lijkt het meeste te vallen onder dit forum.

Mijn vrouw en ik leerde elkaar kennen in 2008... mijn vrouw was toen net uit de kast gekomen en op dat moment nog getrouwd met (noem hem ffies piet) Piet.
In 2005 heeft zij samen met piet een huis gekocht... en tja in 2008 net voordat wij elkaar leerde kennen lagen ze al in scheiding.
In april 2009 is de scheiding uit gesproken... ze hadden een gezamenlijke advocaat (wat normaal geen probleem hoeft te zijn), helaas staan er dingen in waar piet beter van word als mijn vrouw.
Maar daarover gaat dit bericht niet...
Zo staat er dus ook in het convenant dat hij het huis houdt en de daarbij vloeiende financiele gevolgen ook voor hem zijn (zoals hypotheek en verzekeringen enz) en daarbij ook mijn vrouw moet vrijwaren.
Dit is een tijd goed gegaan... maar jullie voelen hem al aankomen.
Nu betaald Piet zijn hypotheek niet meer sinds 14 juli 2011, zo nu en dan heeft hij weer een beetje betaald en dan weer niet enz enz.
De hypotheek vertrekker heeft daardoor natuurlijk alles over gedragen naar een gerechtsdeurwaarder.
Elke keer als wij weer een brief kregen van de deurwaarder belde mijn vrouw op naar Piet waarom hij nu niet gewoon betaalde... nou dan betaalde hij weer een beetje.
Nu kregen een maand of 6 geleden een brief van de deurwaarder dat ze beslag hadden gelegd op de ziektewet uitkering van mijn vrouw.
En 2 weken later een brief dat ze beslag hadden laten leggen op mijn WAO uitkering.
Tja omdat wij getrouwd zijn in gemeenschap van goederen kunnen ze en mogen ze dat doen (heb ik me laten vertellen).

Bij hem leggen ze geen beslag omdat hij maar 50% wit werkt dus hij valt onder die belastingvrijevoet en die andere 50% werkt hij zwart en tja dat weet en ziet niemand natuurlijk.
Eerste hielden ze in totaal rond de 1000 euro van ons al weinig salarisje.
Na het aanschrijven van de deurwaarder hebben ze het beslag van mijn vrouw gedeelte terug gedraait, jaja die van mijn vrouw en niet van mij (terwijl ik niet eens op het hypotheek akte staat).
We hadden nooit problemen ook niet met rekeningen enz... oke we hadden niet veel maar konden alles wel netjes betalen liep nergens achter.
Nu betalen we en een hypotheek van een huis waar Piet inwoont en dan natuurlijk ons eigen huis.
Nu loop ikzelf achter met bepaalde betalingen en nog meer deurwaarders op mijn dak dankzij de laks gedoe van een ander.

Ook zijn we de trotse ouders van een zoon geboren in juli 2011.

Inmiddels het verhaal al bij een hoop mensen neer gelegd maar niemand kan ons helpen... een advocaat kunnen we niet betalen ook al zouden we graag willen.
Pas geleden zat iemand ons te vertellen dat we dan het beste konden gaan scheiden... zo zou ik mijn WAO weer volledig terug krijgen en mijn vrouw kon dan op papier ergens anders gaan wonen om zo Piet aan te kunnen pakken.

Nou wij alles regelen... omdat we gaan scheiden hebben we beide recht op een advocaat van onvermogen, dat beetje geld wat we daarvoor moesten betalen hebben we geleend bij mensen om ons heen.
Afijn wij dus alles in werking zetten om te gaan scheiden, zodat we ook na de scheiding evt. in de sanering kunnen voor alle schulden die wij door deze hele situatie hebben opgelopen.

Vandaag ons laatste gesprek voor het convenant en ouderschaps plan, zit de advocaat ineens te vertellen dat ik er rekening mee moet houden dat wanneer mijn vrouw en ik gescheiden zijn
de hypotheek verstrekker nog steeds beslag kan blijven houden op mijn WAO uitkering, omdat mijn vrouw en ik getrouwd waren in gemeenschap van goederen.

Nu weet ik het allemaal echt niet meer onze schulden blijven oplopen... ik probeer gewoon mijn huis, gas, water, licht en ziekenfonds te kunnen blijven betalen en de rest heb ik helaas moeten laten klappen.
Wat dus steeds erger word... en het ergste vind ik dat ik mijn zoontje niet eens alles kan geven wat ik zou willen.
Nu hebben we gelukkig lieve familie om ons heen maar die kunnen ons niet altijd blijven onderhouden, voor hun houdt het ook een keer op.
Ook heeft mijn vrouw door deze hele situatie een tijdje geleden een eind aan haar leven willen maken.
Gelukkig was ik er op tijd bij en de ambulance op tijd bij ons thuis zodat ze gered kon worden, oke ze heeft 2 nachten in het ziekenhuis gelegen hier door maar ze is gelukkig nog in ons midden.
Ik snap gewoon niet dat dit allemaal maar gewoon kan in nederland... mensen op deze manier gewoon weg in de kou te laten staan... en zo'n klootzak (sorry voor mijn taal gebruik) er gewoon mee weg komt.

Kan iemand ons alsjeblieft helpen... om ons leven weer terug te krijgen en we zo volop kunnen gaan genieten van onze zoon!

Groetjes van een wanhopige moeder en liefhebbende vrouw.

maandag 12 november 2012