wat ben ik dom geweest, 2de scheiding

0 reacties

In 2009 ben ik voor de 2de keer gescheiden. Laat me voorop stellen dat ik nergens toe ben gedwongen en overal zelf bij ben geweest.
Even in het kort. In 2002 ben ik na een huwelijk van 27 jaar gescheiden van mijn eerste man en de vader van mijn 3 kinderen. Hoewel ik recht had op partner alimentatie, heb ik dit niet geaccepteerd, ik had een wao uitkering van 850 per maand. (wao door zwaar ongeluk) Door veel te overwinnen kreeg ik toch weer een baan en verdiende daarmee netto een kleine 1500 per maand en kon toen ook weer een huis kopen en ik trof de liefde van mijn leven, het geluk lachte mij weer toe. ex2 woonde in het oosten, ik in het noorden van het land waar hij ook oorspronkelijk vandaan kwam. Het doel was dat om in het noorden te blijven wonen en gaan werken. Hij had ook net een scheiding achter de rug en woonde op een kamer, had een zoon van 14 die bij zijn ex woonde. Zijn ex kwam in de psychiatrie terecht en moest begeleid gaan wonen. Hij zat dus met zoon van 14 op die kamer, een onhoudbare situatie. Ik vond dat die jongen het recht had om bij zijn moeder te zijn al naar gelang zijn behoefte en heb toen voorgesteld om bij hen in het oosten te komen en de jongen weer een thuis te geven, ik was inmiddels veel om die knul gaan geven. Een huis daar gekocht, mijn huis verkocht, baan opgezegd en de overwaarde (ca 30.000 euro) uit mijn eerste huwelijk geinvesteerd in inrichting en verhuizing. Twee maand nadat ik daar ben gaan wonen, heeft die moeder er een eind aangemaakt. Triest. Ex2 en ik zijn later getrouwd in gemeenschap van goederen. Na 2 jaar voelde ex zich niet fijn in ons huis. Dus,zoals het toen vaak ging, een ander huis gekocht en ons huis in de verkoop. Kwam de crisis, huis 1 werd dus niet verkocht. Na nog 2 jaar is ex2 een relatie begonnen met een collega, ik vermoedde het maar kam er later achter. Daar zat ik, al mijn geld was op, 2 woningen met overfinanciering en ik wou maar 1 ding, terug naar familie en kinderen. Scheiding, alimentatie en weer verhuizen. En ja wederom trof ik iemand met wie ik wel verder wilde, een geweldige fijne relatie. We wonen nu sinds 2 1/2 jaar samen. Aan gezien ik alimentatie ontving, heb ik ex2 hiervan eerst op de hoogte gesteld en gevraagd naar de financiele consequenties. Hij zei dat ik financieel niks te kort zou komen en wenste me alle geluk. Geen woord over vermindering van alimentatie. Maar omdat ik toch graag in mijn eigen onderhoud wil voorzien, ben ik 2 jaar geleden een bedrijfje gestart, loopt nog niet echt ondanks 7 dagen per week werken. Ook hiervan heb ik eerst ex2 van op de hoogte gesteld.
In het convenant is afgesproken dat de hypotheken ten laste kwamen voor ex2, huur opbrengst van huis 1 ging naar hem, hij woont in huis 2. Omdat hij zo coulant naar mij was, heb ik mee betaald aan de hypotheek van huis 1, eerst 350 per maand, laatste jaar 500 per maand.
Ik hoop dat u alles nog kunt volgen, er speelt nog veel meer maar dat heeft niks te maken met de financien.
22 februari kreeg ik een mail dat hij huis 1 wil/gaat verkopen voor 162.000 euro, waarde woning volgens taxatie 170.000 euro terwijl de hypotheek 185.000 is. Er is een spaarpolis van ca 15.000 euro, restschuld 8000 euro, prima allemaal. Maar hij wil het huis verkopen aan de vrouw waarmee hij mij heeft bedrogen. In het rapport staat dat zij 8000 nodig heeft voor een nieuwe laminaat vloer, opknappen badkamer en nog wat inrichtings kosten. Ik moet daar dus aan mee betalen, van 1 kant prima, ben ik er vanaf maar wou eerst wel duidelijkheid over alle afspraken die waren gemaakt. Het taxatie rapport heeft een datum van 4 februari. Toen ik dat vroeg in een mail aan ex2 kreeg ik als antwoord dat mijn vragen hem geen positief gevoel gaven en hij met ingang van direkt de alimentatie ging stoppen en ook afspraken die we ten tijde van scheiding, mondeling overeen waren gekomen. Ook gaat hij beide woningen op zijn naam zetten en de helft van de schulden die overblijft, gaat naar mij. Ik kreeg een alimentatie van goed 2400 per maand (bleef 900 euro van over)hij verdient als arts meer dan 90.000 euro per jaar. Nu heb ik dus geen rooie cent meer, wel schulden, ben 59 jaar, geen uitzicht op werk, geen pensioen. Mijn vriend heeft een wao van 1200 per maand en daar moeten we nu alles van doen. Geen vetpot maar het kan minder. We hebben al diverse inlichtingen ingewonnen bij advocaten etc of dit allemaal zo kan. Het antwoord is steeds, het is op het randje van wat wettelijk mag, u heeft geen zaak. A.s donderdag gaan we naar het juridisch loket voor advies. Het is een lang verhaal en ik heb geprobeerd het finaciele stuk helder te houden. Er speelt nog zoveel meer maar dat is nu niet van toepassing. Ik hoop toch zo op advies en raad die mij / ons een sukje verder kunnen helpen.

zondag 3 maart 2013