SH
Shirley78
Aantal ontvangen sterren: 1
Bekijk details

Kan dat zo maar? Probleem met UWV.

27 reacties

Goededag,

Ik heb een vraag over de uwv omdat ik er gewoon niks meer van snap en,omdat het in mijn optiek helemaal niet kan wat ze doen.
Ik zal proberen het uit te leggen het hele verhaal en zo kort mogelijk al zal dat niet gaan omdat ik het duidelijk wil uitleggen.

Ik ben in 2007 ziek geworden door rugklachten, was toen werkzaam in de schoonmaaksector, mijn werkgever had helaas geen andere werkplek voor mij.
Na de 2 jaar ziekte bij mij werkgever werd ik daar onslagen en werd ik gekeurd door het uwv voor de WIA.
Ik heb me daar eigenlijk beter voorgedaan dat dat het eigenlijk was maar zo ben ik nou eenmaal masker op en alles is oke. Dit heb ik toen ook gedaan omdat ik niet dacht dat het allemaal zo lang ding duren en ik wel weer snel aan het werk zou zijn want, ik ben een doorzetter en wilde niets meer dan gewoon weer uit die uitkering en mijn geld verdienen door te werken, helaas pakte dit geheel anders uit.
Ik werk al vanaf mijn 15de jaar en weet niet beter dan werken en doe dat met plezier altijd al gedaan en wil ook gewoon werken.
Werd dus afgewezen voor WIA dus werd het WW per 25-08-2009 tot 25-08-2010.
Nu werd er door het UWV niets gedaan om mij toch aan het werk te helpen en omdat, ik niet wist welke kant ik op moest met mijn beperkingen die niemand erkende of serieus nam.
Heb nog een opleiding adminstratief medewerker gedaan wat pittig was vanwege mijn pijnklachten maar heb hem doorlopen omdat ik dacht, dan heb ik meer en kan dan vlotter aan het werk wat mijn uitgangspunt was.

Helaas bleven de klachten en werden alsmaar erger op bepaalde momenten, in stress-situaties wordt het zelfs dan verdubbeld de pijn zodat zelfs de combinatie van morfine en aspriene niet helpen.
Na een paar keer bij artsen te zijn geweest en steeds weer weggestuurd werd met de woorden er is niks te zien op foto`s van 2 en half jaar geleden dus wij zien geen rede om nogmaals foto`s of scans te maken.
Tot ik op een punt was beland dat ik het zat was om maar steeds constante pijn hebben en iets moest gebeuren. Ben toen op 1 Juli 2010 de ziektewet ingegaan bij het uwv.
Ondertussen had ik een reintregratie bureau en hebben we ook WSW aangevraagd omdat ik gewoon geen normaal werk aan kan (dit alles ziek melden en WSW aanvragen werd mij steeds nadrukkelijk afgeraden door mijn werkcoach van UWV)

Toen heb ik weer een afspraak gemaakt met de specialist omdat ik geen kant op kon, mijn moeder kon het ook niet meer aanzien en is meegegaan omdat ik nogal snel dichtklap en niet meer weet wat ik zeggen moet.
Bij de specialist werd ik weer onderzocht, er geduwd en getrokken aan me rug totdat ik weer stond te huilen van de pijn de arts liep de onderzoekkamer gewoon uit terwijl ik aan het huilen was en zei mompelend ik kan niks vinden.
Eenmaal weer aangekleed en terug in het kantoor werd mijn moeder boos en zei dit kan toch niet zo een jonge vrouw van 31 jaar (nu 32 jaar) moet genieten van haar leven, ik wil dat u haar doorstuurt na een revalidatie arts. De specialist was een een hele koele en norse man maar, we krijgen het uiteindelijk voor elkaar dat hij mij een verwijsbrief gaf.
Kon snel komen bij de revalidatie arts heeft mij aangehoord en directe vragen gesteld, en een goede onderzoek gedaan, na een wel een hele simpele onderzoek methode zei hij er is idd iets niet goed in je rug, ik kon wel huilen dat iemand eindelijk zei, er zit echt iets verkeerds!
De uitkomst was dat mijn SI gewricht helemaal muurvast zat en dus op na manueel therapie.

In de eerste gesprek met de therapeut waarbij ik vermelde dat het al ruim 3 jaar vast zit was hij erg verbaast omdat er 3 specialisten na gekeken hebben en dat niet hebben gezien!! Ik daarentegen was alleen maar boos omdat, als ze het in de eerste maanden hadden ontdekt was er niks aan de hand geweest en was ik gewoon vrolijk aan het werken.
Maar helaas gaat het nu langer duren omdat het al zolang vast zit.

Dit alles heb ik vermeld aan de arts van de UWV maar werd heel laconiek over gedaan zo van, dat heeft 3 jaar geduurd voordat je komt van dat heb ik, nou ik kon wel vuur spugen zo boos werd ik ik zei ik heb alles geprobeerd om te weten te komen wat ik had, maar niemand nam en neemt me nog steeds niet serieus en daar kan ik niks aan doen. Ik heb verder mijn mond gehouden leek mij het verstandigst op dat moment.
Ze zou contact opnemen over de beslissing over de ziektewet of die gegrond was ja of nee, maar alles wat ze zei werd al duidelijk dat ze het ging afwijzen. Na 2 maanden mocht ik komen voor de oordeel dat was dus maandag 25 oktober 2010.
En inderdaad het werd afgewezen en vond het niet gegrond en werd per 1 november weer beter gemeld dus, geen uitkering en dus geen inkomsten meer.

Nu komt het eindelijk bij de kromme en onrechte onderwerp waar ik mee zit leest u alstublieft verder.

Op woensdag 27 oktober 2010 jl (dus 2 dgn naar de beslissing zw) kreeg ik een brief thuis van het UWV, ik dacht dat zal wel uitleg zijn over de herstelmelding, nou niet dus....!
Het was de beslissing over de WSW indicatie, hij was goedgekeurd op 26 oktober 2010(1 dag na de beslissing van de ZW). Dat ik niet in reguliere werksfeer kon werken en met intensieve begeleiding via WSW aan de slag moet.
Nu roept iedereen het staat los van elkaar maar ik vind dat niet kunnen. De 1 zegt je bent arbeidsgeschikt en de ander zegt je moet een speciale werkplek hebben en dus geen regulier werk/
Ik kan (nog) niet werken dus geen inkomen en de wachtlijst duurt ongeveer 1 tot 2 jaar dat is al nagevraagd.
En ik heb inkomen nodig om alles wat ik heb opgebouwd (eigen huis enz..) in de jaren dat ik werkte te kunnen blijven betalen.
Ik roep eigenlijk nu heel hard help want, ik weet het echt niet meer ben zo moe van het vechten tegen de artsen en instanties. Nog even en kan zelf een bureau opstarten zoveel weet ik al maar ze blijven nieuwe dingen verzinnen en verschuilen zich achter de regeltjes en wetten, die ze zelf naar hun hand zetten wanneer het zo uitkomt, je staat zo machteloos tegenover zoiets je kan niks doen.
Ik ben boos en voel me gewoon in de hoek gedrukt en aan de kant gezet. Terwijl ik graag wil werken maar wel zodat het kan met mijn beperkingen tot het beter gaat en dan gewoon weer werken.

Bedankt voor het lezen van mijn verhaal dat best lang is geworden en eigenlijk nog niet eens echt alles is! Er zitten nog meer schijnende dingen aan het verhaal maar dat ter zijde.

Hoop dat u mij kunt helpen met deze kwestie al is het maar advies wat ik moet doen. Bezwaarschrift tegen de beslissing van de ziektewet is al verstuurd en bevestigd door het UWV.

Met vriendelijke groet,
Shirley
Sorry voor het lange verhaal!

maandag 22 november 2010