Bekroond door redactie: 10.000 punten behaald in een periode van 2012-2016
FU
fuxinya
Aantal ontvangen sterren: 1
Bekijk details

Actief gezochte kat blijkt herplaatst

212 reacties

Op 14 april is onze poes Pipi ( een binnenpoes, dus niet gechipt), naar buiten geslipt en verdwenen. Op 15 april hebben wij haar waar mogelijk als vermist gemeld: Amivedi/ mijn dier is zoek ( website van het asiel) vermist- posters.Op maandag 16 en donderdag 19 april zijn wij bij het asiel langsgegaan om naar Pipi te vragen. Maandag de 16e was ze nog niet binnengebracht, zei men ( achteraf blijkt ze die dag rond 16 uur te zijn binnengebracht. Wij vertrokken er tegen 16.15 u) We wezen op ons bericht op de website van het asiel en lieten onze gegevens achter.), donderdag de 19e dacht ik haar stellig te herkennen op een foto van het asiel ( een poes genaamd Amy, gewond binnengebracht op maandag de 16e, op de foto ligt ze en maakt ze een versufte indruk, met half gesloten ogen).

Ik belde het asiel aan de Abraham van Stolkweg in Rotterdam en mocht bij Amy komen kijken. De poes die mij getoond werd lag in een van de onderste hokken en ze had een donkergrijze kap om, vanwege een heupoperatie zei men. Ik kon haar moeilijk zien. Het was erg schemerig. Door een goot voor de hokken, moest ik op afstand blijven. Ik herkende in haar niet Pipi. Ze lag erg stil op haar linker zij, (geen wond o.i.d. te zien,) waarschijnlijk vanwege de operatie.Omdat ik haar oogjes niet had kunnen zien, bleef ze tijdens de rit naar huis in mijn gedachten ( had ik maar beter gekeken… en de foto toonde qua tekening van haar snoetje wel degelijk gelijkenis...) en heb ik het asiel na thuiskomst direct gebeld om te vragen of zij wisten hoe het met haar oogjes gesteld was, of zij een vergroeiiing had aan haar linker oog.Het meisje dat ik sprak en die met me was meegelopen naar het hokje, vertelde me dat de poes NIETS AAN HAAR OGEN MANKEERDE ( ik bleef aan de telefoon en zij ging dit nogmaals checken.), waardoor ik moest aanvaarden dat ze het echt niet was. De medewerkers heb ik op het hart gedrukt, goed in de gaten te houden en te melden als er een poesje als Amy MET een duidelijk vergroeid 3e ooglid binnen zou komen.Later hoor ik dat AmyPipi een dag later, 20 april bij de dierenarts wordt gebracht vanwege haar oog en stelt men de vergroeiing vast. Wij worden niet gebeld. Onze zoektocht via het asiel raakte op een dwaalspoor. Wel bleven we regelmatig hun website, bezoeken.

Ter bevestiging stuurde ik die middag na mijn bezoek op 19 april ook nog een mail hieraan relaterend en verwijzend naar de beschrijving op hun website: mijn dier is zoek. Helaas nam niemand van het asiel op basis van de informatie die ik het asiel zodoende in handen had gegeven in april contact met ons op om ons te vertellen dat Pipi in het asiel was.

In juni zijn er opnieuw foto's van Amy geplaatst op hun site om te melden dat Amy een baasje heeft. ( Een opmerkzame mevrouw, die de hele zaak gevolgd had ( marktplaats, facebook, buurtlink, maakte mij hierop attent) Haar linker opvallende oogje ( want vergroeid ooglid)was nu goed zichtbaar, dus nam ik opnieuw contact op met het asiel via de mail. ( foto's zijn inmiddels door het asiel van de site verwijderd)

De beheerder mailde mij dat het zeker toch Pipi was ( hij had de gegevens doorgenomen: hadden ze dat maar eerder gedaan. Nu werd de match in 48 uur gemaakt), Amy had namelijk een verwaarloosde ontsteking aan haar linker oog,zei hij maar ja ... ze was al herplaatst.... Verder mailde hij dus ook nog dat op 20 april ( een dag na mijn bezoek aan Pipi en mail over Pipi, 6 dagen na haar vermissing)de dierenarts was geweest vanwege haar oogprobleem, zo vertelde de beheerder. Ze werd er zelfs aan geopereerd. Op een of andere duistere manier is er ook toen bij niemand een belletje gaan rinkelen en heeft het asiel mij niet gebeld. ( Ik had de vermissingsposter laten zien, verwezen naar mijn meldingen op amivedi en mijn dier is zoek en steeds expliciet gewezen op het opvallende kenmerk: de vergroeiing van het 3e oogvlies, links)

Omdat de beheerder zegt er zeker van te zijn, dat Amy Pipi is( in een poging onze twijfels te sussen en te stoppen met zoeken en hopen) vraag ik me af wat onze positie nu is. Het asiel erkent dat het om Pipi gaat, maar dat we pech hebben: ze is al herplaatst. De mensen waar ze nu is, zouden verder geen contact met ons willen volgens de beheerder van het asiel. Over het verloop van de eerste week sprak hij zich niet uit. Hoorde het slechts aan. Zou Pipi nog wel leven en willen ze haar dood niet toegeven?
In een mail van 22 juni schrijft hij ( ik ben 21 juni naar het asiel gegaan om alsnog een gesprek met die mensen tot stand te brengen) dat er besloten is de mensen, die Pipi nu hebben niet te belasten met haar verleden. " Zij zouden bewust of onbewust met een schuldgevoel te kampen kunnen krijgen..., dat wil het asiel hen niet aandoen...." Hij wil ons dit wel aandoen??? Ja pech, had ik haar maar moeten herkennen. Ook stuurt hij een paar foto's van Pipi mee ( waardoor ik er nu net zo zeker van ben, als dat de beheerder al was, dat zij het is. Haar opmerkelijke oog is heel goed zichtbaar. )

Pipi woonde nog maar een jaartje bij ons. Ze kwam uit een heel moeilijke situatie en ze is heel veel ziek geweest. We hebben heel wat bezoeken afgelegd aan de arts op de Walenburgerweg, want ze was in een slechte conditie. We hadden haar kunnen terugbrengen naar de mevrouw waar we haar van hebben weggehaald ( een cattery met heel veel katten, waar Pipi echt werd ondergesneeuwd) , maar we hebben haar door onze goede zorgen en met hulp van de dierenarts enorm zien opknappen. Het heeft mij honderden euro's gekost. We hadden een hele sterke band opgebouwd en zijn er kapot van wat er gebeurd is en dat ze door onze vingers geslipt is. Wat een drama...

Als ik beter had kunnen kijken tijdens het bezoekje toen ze net gevonden was en als de medewerkster toen op 19 april had gezegd dat Amy wel degelijk iets had aan haar linker oog, of als men mij bij de constatering door de dierenarts had gebeld,was ik dezelfde dag opnieuw naar het asiel gereden om vast te stellen dat Amy/ Pipi was en hadden we niet zoals nu zo lang in het ongewisse gezeten. Ik heb bijna dagelijks op de sites van Amivedi en Mijn Dier is zoek gekeken.Achteraf blijkt dat Pipi daar zeker de hele maand mei niet op gestaan te hebben schrijft de beheerder mij.Dit was vanwege hokrust: dieren worden dan bij bezoekers weggehouden om het herstel te bevorderen.

Het asiel, in de persoon van de heer Rinus Hitzert beweert in een radiointerview dat het asiel mij in de eerste 2 weken actief een kans heeft gegeven Amy nogmaals te komen bekijken uit begrip dat ik door de emoties de eerste keer Pipi niet heb herkend. Vervolgens beweerde hij dat ik geconfronteerd met de kosten haar terug te krijgen ( 1200 euro) me terug trok: o, maar nee dit is mijn kat niet. Deze kat ken ik niet... Een regelrechte leugen van de directeur van de Dierenbescherming himself om mij zwart te maken...Was het maar zo gegaan: had men mij maar voor een tweede keer uitgenodigd, zodra Pipi weer een beetje zichzelf was. Dan had ik haar zeker herkend, had ik de werkelijke kosten ( vast geen 1200 euro) betaald en was ze mee naar huis gegaan.
Er werd van de keren dat ik het asiel wel bezocht niets geregistreerd. Geen naam of telefoonnummer wordt er opgevraagd of genoteerd, geen aantekeningen worden er gemaakt van de hints en links die je achterlaat. Ik verwees ze steeds naar mijn vermelding op: mijn dier is zoek, hun eigen website. Daar heeft de baliemedewerker wel op gekeken toen ik 16 april langskwam. Ik heb toen zelf mijn naam en telefoonnummer achter gelaten. Je word niet gewezen op je rechten en plichten. Er loopt iemand met je mee en terug. Er wordt met een half oor geluisterd en dat is het dan. Of ze de mail lezen weet ik ook niet. Ik kreeg geen reactie op mijn mail van 19 april. Ook dat kattenbelletje heeft niet geresulteerd in een match.

Onze vragen: In hoeverre moeten we aanvaarden dat het zo gelopen is? Ik heb nooit afstand gedaan. Ik heb haar paspoort. Ik kan aantonen dat ik steeds actief heb gezocht en ik heb actief contact gehouden met het asiel, totdat men verkondigde dat de poes die zij mij getoond hebben niets aan haar ogen had. In hoeverre hadden zij actief contact met mij moeten opnemen toen Pipi dezelfde dag van mijn bezoek werd binnen gebracht, of toen de dierenarts n paar dagen later het oogje inspecteerde en de vergroeiing aan het 3e oogvlies vaststelde?

De beheerder zegt er zeker van te zijn dat het om Pipi gaat: dat Amy Pipi is. Om ons te ontmoedigen haar terug te willen, zo leek het, noemde hij op 21 juni een bedrag van 1200 euro, want ja, in dat gesprek werd dit bedrag inderdaad genoemd: de kosten die er gemaakt waren voor de operatie bij Pipi en die wij, als we haar terug wilden, zouden moeten betalen...Ons doel is in contact te komen met de mensen waar ze nu is, om het verhaal te vertellen, zodat zij begrijpen, wat er gebeurd is. Als Pipi terug komt betalen wij een redelijk aandeel in de kosten, die er gemaakt zijn voor Pipi tijdens haar verblijf in het asiel of wij geven de mensen waar Pipi nu is een tegemoetkoming in de kosten die zij hebben gemaakt. Graag hulp en advies in deze onverkwikkelijke kwestie.

Via het asiel hebben wij inmiddels een berichtje van degene die voor pipi zou zorgen ( of dit echt een berichtje is van de huidige verzorger weet ik niet): zij wil haar voor geen goud meer kwijt. In hoeverre werd deze mevrouw op de hoogte gebracht van wat er was voorgevallen: dat Pipi door allerlei misverstanden, niet bij ons is teruggebracht maar dat wij ons uiterste best voor haar hebben gedaan, dat zij niet ter adoptie door ons is afgestaan, dat ze geen zwerfkatje was?

Aan mw. Toos, die zich inmiddels eind juli via dit forum heeft gemeld als degene die Pipi in huis zou hebben: u heeft geen schuld aan deze situatie! Wij willen het liefst onze Pipi terug. Pipi kan helemaal niet tegen alleen zijn... Wat een drama!Wat te doen? Tips?
De rijdende rechter wilde er een uitzending aan besteden. Helaas wil de tegenpartij hieraan niet meewerken.

Het asiel heeft dan misschien geen opsporingsplicht. In onze kwestie heeft het totaal ontbroken aan opmerkzaamheid, logisch redeneren, coordinatievermogen en daadkracht. Men had alle puzzelstukjes in handen om onze poes binnen een week na vermissing aan ons terug te bezorgen.

Misschien laat mw. Toos haar hart spreken, ALS zij degene is die Pipi nu verzorgt.... Voor haar is dit alles ook niet leuk. Ik zou heel graag met haar bespreken hoe we hier allemaal als winnaars uitkomen. Dit slijt nooit meer...

zaterdag 23 juni 2012