Eenzame hoogte

Still van de Rijdende Rechter uitzending Eenzame hoogte
Eenzame hoogte, uitzending, 40 minuten
dinsdag 1 november 2011
Mevrouw De Vries is de groenstrook van de gemeente achter haar huis zat. Al jaren voelt ze zich opgesloten in haar eigen huisje door de jungle achter haar huis. Zo erg dat ze zelfs wil verhuizen als de Gemeente Stede Broec er niets aan wil doen. De gemeente is niet van plan om de groenstrook te snoeien. Ze staan pal achter hun groenbeleid. Reden genoeg voor de Rijdende Rechter om langs te komen. De elfkoppige tribune geeft zoals elke week haar oordeel, maar zoals altijd: mr. Visser bepaalt.
Ben je het eens met de uitspraak…
Zit jij met een conflict? Plaats het op het forum

Login via Facebook en laat hier je reactie achter

Reacties van voor 2016, u kunt niet meer reageren

We kunnen nu dus ook de invalide parkeerplaatsen opheffen, de blindegenleide stroken verwijderen want waarom zou je nog rekening houden met iemand die een trauma heeft. Een absurde uitspraak wanneer je ziet dat willekeurig hier de hand in heeft. Zowel de gemeente als mr Frank Visser slaan hier de plank mis. Maar ja, in een land waar import misdaad de vrije hand heeft en inwoners volop kansen heeft om uitgezet of uitgelevert te worden kun je ook niet anders verwachten.

Buiten het feit om dat het experimentele oerwoud zonder overleg met de bewoners zowel vanuit de woning van mw. De Vries als vanaf de weg niet om aan te zien/afschuwelijk is, valt het mij op dat mr. Visser toch wel heel vaak de kant van de Gemeente kiest. Ironisch en vreemd dat de hoge verwilderde golf aan beplanting precies het uitzicht van mw. De Vries belemmert, terwijl de schutting is vrijgelaten.

Geheel mee eens. Juridisch gezien kan de gemeente blijkbaar niet verplicht zijn, maar op humanitaire gronden wel. Ik vond het daarbij ook nog eens een ongeorganiseerd zooitje!!!

laat die mevrouw maar verhuizen, zat mensen die graag in zon groene omgeving willen wonen.

Als je naar de tuin kijkt van die mevrouw, zie je duidelijk dat het groen op zichzelf niet hetgene is waar ze een probleem mee heeft. Haar tuin is juist heel erg groen. Ik vind het heel star van de gemeente dat ze geen uitzondering willen maken "omdat iemand het ooit zo bedacht heeft" en ik had eigenlijk van mr Visser verwacht dat hij na de juridische uitspraak nog wel zou zeggen dat hij als mens vindt dat de gemeente niet juist handelt.

Heb lang nagedacht of ik het eens was met de rechter. Op grond van de wet zeg ik ja. Feitelijk kon de rechter niet anders. De Gemeente gaat er vanuit dat anders iedereen gaat bepalen hoe het straatbeeld eruit zou moeten zien. Toch gebeurt het vaak door inspraakavonden dat buurtbewoners kunnen meedenken aan een nieuwe andere inrichting. In mijn wijk van Nijmegen is dit ook zo gebeurd. Een gezamenlijke aanpak is hiervoor wel nodig.

Toch vond ik de wijze waarop deze wethouder bleef bij zijn principes te kort door de bocht. Alleen de ontwerper weet namelijk wat het oorspronkelijke idee was. Verder denk ik dat deze ontwerper na 5 jaar ook niet meer weet hoe het nou precies moest groeien. Ik vond het trouwens ook een zooitje. Het paadje naar die poort enkele huizen verder werd natuurlijk buiten beschouwing gelaten. Meest stuitend was dat de wethouder zei: ja dat mag ook niet. Poort mag wel, maar hij mag niet open. Hoe diep kun je zinken als wethouder.

Ik had er toch voor gekozen om voor deze mevrouw op basis van humanitaire gronden te kiezen voor een struik van maximaal 1 meter hoog. Daarnaast vond ik het paadje achter wel erg smal en zou dit verbreden tot 1 meter.

Ik ben het helemaal met u eens, dus zelf hoef ik eigenlijk niet meer te reageren, alleen vind ik dat die mevrouw wel hulp moet gaan zoeken, want behalve 't bosje van de gemeente, was ze ook niet gelukkig met de schutting van de buren, en dat zou voor haar toch lastig worden als ze ooit nog ergens anders wil gaan wonen.

Dat was voor mij de reden om de gemeente gelijk te geven. Mevrouw gaf aan dat ze ook bang werd door de schutting van de buren. Lijkt mij geen normale situatie. Ben geen psycholoog, maar ik vond haar tijdens de uitzending nogal labiel overkomen. Het grootste probleem ligt denk ik bij mevrouw, die psychisch in de knoop zit. Het snoeien van een stukje heg gaat daar echt niet bij helpen.

Natuurlijk vind ik dat de gemeente wel degelijk naar haar inwoners hoort te luisteren. Dat kan alleen niet op individuele basis. De wethouder geeft aan dat de groenvoorziening is aangelegd voor het verkeer dat veel gebruik maakt van de daarnaast liggende weg. Lijkt mij een geldige reden. Het moet daarom wel een ernstig geval zijn om het belang van één inwoner zwaarder te laten wegen dan het belang van meerdere weggebruikers.

De gemeente doet nooit iets om de burgers te vriend te houden,nu dus ook niet.

Juridisch gezien kon Mr. Visser geen andere uitspraak geven als deze. Ik vind echter de wethouder heel kort door de bocht en een echte ambtenaar, "regels zijn regels" en "beleid is beleid". Van regels en beleid kan echter afgeweken worden, zeker in dit geval. Ook gezien het soort begroeing in dit geval had m.i. ook op een andere manier gesnoeid kunnen worden, niet van links naar rechts maar bijv. van rechts naar links, dan had deze mevrouw nu een lage begroeing gehad en de schutting enkele huizen verder een hoge. Ook had het de gemeente niet misstaan, om, toen er sprake was van deze begroeing aan te leggen, overleg met de buurtbewoners te hebben, zodat deze konden zien, hoe deze begroeing er na een paar jaar uit zou komen te zien. Overigens, niet alleen in dit geval ben ik van mening dat de (semi) overheid de laatste jaren teveel gebruik maakt van haar machtspositie en in totaal geen rekening meer houdt met de burgers en bewoners.
Iedereen kent nog Calimero: ïk ben klein en jij bent groot".

Ook nog een mooie "uitspraak" (niet echt dus) van Jan Kees de Jager aan Marga van Bijsterveld:

"hou jij ze dom, dan hou ik ze arm" en dat is iets, wat in deze tijd meer en meer opgaat.

Pagina's