Golddiggers

Still van de Rijdende Rechter uitzending Golddiggers
Golddiggers, uitzending, 31 minuten
dinsdag 17 maart 2015
Tags: 
conflict, Jetske van den Elsen, Mr. Frank Visser, Uitvaart
"Voor mij is hij geen vakman. Hij ziet alleen dollartekens." De familie Van der Velde is diep teleurgesteld. Ze hadden alle vertrouwen in uitvaartverzorger De Ridder, maar moesten uiteindelijk meer betalen dan mondeling werd toegezegd. Ze eisen hun geld terug. Welke uitspraak doet Meester Frank Visser?
Ben je het eens met de uitspraak…
Zit jij met een conflict? Plaats het op het forum

Login via Facebook en laat hier je reactie achter

Reacties van voor 2016, u kunt niet meer reageren

Ik ben het niet eens met de uitspraak.
Een verzekering van Ardanta is ook voor uitvaart bedoeld.
Dat betekent dat de uitkering van Ardanta samen met de uitkering van Monuta voor de begrafenis beschikbaar hadden moeten zijn.
Jammer dat ook de verzekeringsadviseur niet in het verhaal betrokken is.
Hij had uitleg over de verzekeringen moeten geven.

Ik ben het niet eens met de uitspraak van Mr. Visser op grond van het volgende:

Ik ben van mening dat Mr. Visser ietwat te kort door de bocht is gegaan, door de heer De Ridder te beschuldigen van "dwaling"
Van dwaling kan alleen sprake zijn, als er een verkeerde voorstelling van zaken wordt gegeven, waardoor de overeenkomst tot stand is gekomen en deze niet tot stand zou zijn gekomen, wanneer een juiste voorstelling van zaken was gegeven.In dit geval is dat toch wel wat te ver gezocht.

Even de feiten op een rij.
De familie Van de Velde legt twee polissen op tafel nl. een begrafenisverzekering en een levensverzekering.
Indien de uitkering van beide polissen voldoende is, is de opmerking van Ellis de Ridder een juiste opmerking geweest.
Wanneer echter in een later stadium de familie "slechts'de begrafenispolis als dekking neemt, dan is dat hun zaak.

Het is volgens mij onjuist te stellen, dat de heer De Ridder de "regeltjes"van Monuta moet gaan uitleggen.Het moet niet veel gekker worden.
Bedenk daarbij dan ook nog, dat de heer De Ridder geen inzicht krijgt omtrent de dekking. Als er iemand een toelichting had moeten geven, dan had het toch wel de verzekeringsagent moeten zijn en daar heb ik niets over gehoord.

Wie heeft hier nu een verzekering afgesloten en bij wie?
De familie Van de Velde heeft dit gedaan en moet zelf eerst even in de polis kijken, wat er nu wel of niet verzekerd is, voordat zij een nieuwe verbintenis aangaan.
Dat risico ligt m.i. dan ook geheel bij de familie Van de Velde.

De heer De Ridder heeft uitsluitend iets te maken met de polis van Monuta bij de verrekening met zijn factuur, maar de familie is zelf verantwoordelijk voor het bedrag, dat verrekend gaat worden.

De heer De Ridder heeft een zelfstandig bedrijf en levert een dienst, die betaald moet worden.Niks meer en niks minder.
Hoe de betaling gedaan wordt is een zaak voor de familie.

De familie Van de Velde heeft gehamerd op de foutieve voorlichting van De Ridder en daarbij flink aangedrongen dat de heer De Ridder
in gebreke is gebleven, dit nwerd dan nog even flink aangedikt en daar is Mr.Visser voor overstag gegaan en dat is héél jammer.

Jammer, want het zijn meestal de mensen die niet willen betalen en door de rechter het voordeel van de twijfel krijgen.

Een gemiste kans om een juiste uitspraak te doen, want dergelikjke praktijken komen in de praktijk veel te vaak voor.

Ik zou graag ingaan op het feit dat u opmerkt dat dergelijke praktijken veel voorkomen in de praktijk.
In het kader hiervan verwijs ik namelijk graag naar het volgende arrest: Van Geest/Nederlof (HR 21 december 1990, NJ 1991, 251).

Recapitulerend komt het er op neer dat er een afweging wordt gemaakt tussen de mededelingsplicht en de onderzoeksplicht bij het aangaan van een overeenkomst. Uit dit arrest blijkt dat er meer waarde gehecht dient te worden aan de mededelingsplicht, zoals deze in casu toekomt aan De Ridder. Ondanks uw grammaticale uitleg van het begrip dwaling, is de uitspraak van Mr. Visser naar jurisprudentie dus erg begrijpelijk en mijns inziens tevens de juiste.

Ik ben het helemaal met u eens!
De familie moet geen gelijk krijgen!

JE SLUIT EEN POLIS AF EN JE LEEST HEM NIET EENS ...
Van mij had de familie geen gelijk gehad!!

De familie komt in een achtbaan van emoties terecht. Je kunt op zo'n moment niet verwachten dat ze een zakelijke beslissing nemen. Ik ben het helemaal eens met Mr. Visser. Taak van de uitvaartondernemer om de familie daarop te wijzen.

reactie op Anja O; blijkbaar is de familie snel over de emoties heen, want ze staan 2 maanden later al voor de rechter om geld te claimen. Mijn ervaring na een overlijden van een dierbare is toch wel heel anders.

Bart v. sinds wanneer is het verschil tussen 9 september 2014 (dag van overlijden) en 13 januari 2015 twee maanden? Toen de behandeling van de zaak gebeurde was het dus 4 maanden na het overlijden. En er is een verschil tussen 1 dag na het overlijden (vooral als men dit totaal niet verwacht had) en een paar maanden later toen men opeens met een rekening kwam waarvan men het krijgen totaal niet verwachtte.

@ Peter; je bent een echte muggenzifter. Toen mijn vader eind 2013 overleed heb ik het daar 3/4 jaar heel moeilijk mee gehad en ik denk dat dat voor de meesten onder ons geldt. Na 2 maanden dacht ik niet aan geld, na 4 maanden niet en nu anderhalf jaar later nog steeds niet. Ik heb mooie herinneringen aan de dienst die is verlopen zoals mijn vader had gewild.

Waarom wordt zo snel vergeten dat we niet allemaal het zelfde met verdriet omgaan?
Als er iets is waar we elkaar niet over moeten veroordelen is het gevoelens.

Pagina's